Ayahuasca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygotowanie ayahuaski w Peru

Ayahuasca (wym. ajałaska; w języku keczua „liana duszy”, „pnącze dusz”), yagé, natema, caapi oraz huaraca – rytualny psychodelik zażywany w formie napoju. Zawiera DMT występujące w roślinach z gatunków Acacia sp. i Mimosa sp. oraz harmalinę (będącą inhibitorem MAO) występującą np. w nasionach ruty stepowej (Peganum harmala). Jednak najczęstszą kombinacją roślin, którą stosują południowoamerykańscy szamani do przyrządzenia wywaru jest Banisteriopsis caapi (zawierająca inhibitor MAO) oraz Psychotria viridis lub Diplopterys cabrerana (zawierające DMT).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ayahuasca przygotowywana przez szamanów działa silnie halucynogennie. Indianie sporządzają napój, który jest zażywany przez szamanów w celach leczniczych, a także by wprowadzić się w trans, mający jakoby umożliwić im jasnowidzenie lub kontakt z mityczną pamięcią plemienia. Podczas seansu ayahuaskę pije zarówno pacjent, jak i szaman. Obaj doświadczają wizji, w których duchy mają dyktować im, jak ma przebiegać kuracja. Innym celem takich seansów jest również wykrywanie klątw i uroków mających być przyczynami chorób. Seanse lecznicze odbywają się z reguły w nocy, a towarzyszą im zwykle starodawne pieśni, okadzanie, muzyka i tańce rytualne[1]. Stosowanie ayahuaski w celach magicznych znane jest od tysięcy lat[2].

Osoby, które zażyły ayahuaskę, twierdziły, że doświadczyły duchowych objawień dotyczących ich celu na Ziemi i prawdziwej natury Wszechświata oraz doznały czystej miłości, mądrości, wglądu we własne wnętrze połączonego z utratą ego, a także otrzymały wskazówki jak być najlepszą osobą, jak to możliwe. Doświadczenie to często jest opisywane jako przebudzenie lub odrodzenie[3][4]. Efekty fizyczne to m.in. nieznaczne podniesienie ciśnienia krwi, a także wymioty lub biegunka[5]. Prowadzone są badania nad przydatnością napoju w terapii zaburzeń lękowych, depresji i uzależnień[5]. Badanie przeprowadzone w 2018 wykazało, że pojedyncza dawka ayahuaski znacząco zredukowała objawy depresji lekoodpornej w grupie kontrolnej w porównaniu z osobami, którym podano placebo[6]. Wśród osób przez wiele lat pijących ayahuaskę w kontekście religijnym naukowcy stwierdzili bardziej stabilną osobowość, lepszą pamięć i lepszą integrację społeczną niż w grupie kontrolnej[7][8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zdzisław Jan Ryn, "Medycyna indiańska", Kraków 2007, s. 228.
  2. Zdzisław Jan Ryn, "Medycyna indiańska", Kraków 2007, s. 227.
  3. Filip Karinja, Ayahuasca: the greatest secret in the universe (DMT), www.hangthebankers.com [dostęp 2017-12-13] (ang.).
  4. Robert Rient, ''Ayahuasca pokazała mi mnóstwo schowanych w mojej osobowości wad, kompleksów i dała lekcje na następne lata życia'', focus.pl, 12 października 2017 [dostęp 2017-12-13].
  5. a b Frédérick Bois-Mariage. Ayahuasca : une synthèse interdisciplinaire. „Psychotropes”. 2002/1 (Vol. 8), ​ISBN 978-2-8041-3900-1(fr.). 
  6. Fernanda Palhano-Fontes i inni, Rapid antidepressant effects of the psychedelic ayahuasca in treatment-resistant depression: a randomized placebo-controlled trial". Psychological Medicine (15 June 2018) [dostęp 2018-09-24] (ang.).
  7. Ede Frecska, Petra Bokor & Michael Winkelman: The Therapeutic Potentials of Ayahuasca: Possible Effects against Various Diseases of Civilization (ang.). [dostęp 13-07-2018].
  8. R.G. Santos: Effects of ayahuasca on psychometric measures of anxiety, panic-like and hopelessness in Santo Daime members (ang.). [dostęp 2018-07-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]