Ayahuasca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przygotowanie ayahuaski w Peru

Ayahuasca (wym. ajałaska; w języku keczua „liana duszy”, „pnącze dusz”), yagé, natema, caapi oraz huaraca – rytualny psychodelik zażywany w formie napoju. Zawiera DMT występujące w roślinach z gatunków Acacia sp. i Mimosa sp. oraz harmalinę (będącą inhibitorem MAO) występującą np. w nasionach ruty stepowej (Peganum harmala). Jednak najczęstszą kombinacją roślin, którą stosują południowoamerykańscy szamani do przyrządzenia wywaru jest Banisteriopsis caapi (zawierająca inhibitor MAO) oraz Psychotria viridis lub Diplopterys cabrerana (zawierające DMT).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ayahuasca przygotowywana przez szamanów działa silnie halucynogennie. Indianie sporządzają napój, który jest zażywany przez szamanów w celach leczniczych, a także by wprowadzić się w trans, mający jakoby umożliwić im jasnowidzenie lub kontakt z mityczną pamięcią plemienia. Podczas seansu ayahuaskę pije zarówno pacjent, jak i szaman. Obaj doświadczają wizji, w których duchy mają dyktować im, jak ma przebiegać kuracja. Innym celem takich seansów jest również wykrywanie klątw i uroków mających być przyczynami chorób. Stosowanie ayahuaski w celach magicznych znane jest od tysięcy lat[1].

Działanie napoju trwa zwykle od 4 do 6 godzin[2]. Osoby, które zażyły ayahuaskę, twierdziły, że doświadczyły duchowych objawień dotyczących ich celu na Ziemi i prawdziwej natury Wszechświata oraz doznały czystej miłości, mądrości, wglądu we własne wnętrze połączonego z utratą ego, a także otrzymały wskazówki jak być najlepszą osobą, jak to możliwe. Doświadczenie to często jest opisywane jako przebudzenie lub odrodzenie[3][4]. Efekty fizyczne to m.in. nieznaczne podniesienie ciśnienia krwi, a także wymioty lub biegunka[5][6]. Prowadzone są badania nad przydatnością napoju w terapii zaburzeń lękowych, depresji i uzależnień[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]