Bacciarelli (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
herb Marcello Bacciarellego

Bacciarellipolski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Na tarczy dwudzielnej w polu prawym czerwonym pół orła białego w koronie złotej, w polu lewym srebrnym 4 słupy czerwone, na nich gwiazda złota, nad nią i pod nią po rybie srebrnej. W klejnocie nad hełmem bez korony gwiazda jak w tarczy między skrzydłami orlimi nad pojedynczym piórem strusim, czerwonym. Z boku hełmu zwisają pióra strusie, po trzy z każdej strony; środkowe po każdej stronie czerwone[1][2][3].

Historia herbu[edytuj | edytuj kod]

Nadany w 1768 Marcellemu Bacciarelli, dyplom wydany w roku 1771[3].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jedna rodzina herbownych (herb własny)[4]:

Bacciarelli.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Za: reprodukcja aktu nobilitacyjnego w Insygniach sybolach i herbach polskich Alfreda Znamierowskiego.
  2. Teodor Chrząński: Tablice odmian herbowych Chrząńskiego: [tablice]. Warszawa: Juliusz Ostrowski, Antoni Fiedler, 1909, s. Tablica XXI.
  3. a b Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 1. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1899, s. 63,64.
  4. S.J. Starykoń-Kasprzycki, Michał Dmowski: Polska encyklopedja szlachecka. T. IV. Warszawa: Drukarnia braci Drapczyńskich, 1936, s. 121.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Alfred Znamierowski, Insygnia, symbole i herby polskie, Warszawa 2003, ​ISBN 83-7311-601-X