Badami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Badami
ಬದಾಮಿ
Ilustracja
Państwo  Indie
Stan Karnataka
Powierzchnia 10.9 km²
Wysokość 586 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

25 851
2 372 os./km²
Nr kierunkowy +08357
Położenie na mapie Karnataki
Mapa lokalizacyjna Karnataki
Badamiಬದಾಮಿ
Badami
ಬದಾಮಿ
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Badamiಬದಾಮಿ
Badami
ಬದಾಮಿ
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Badamiಬದಾಮಿ
Badami
ಬದಾಮಿ
Ziemia 15°54′53″N 75°40′36″E/15,914722 75,676667

Badami – zabytkowe miasto w południowych Indiach (Karnataka), na wyżynie Dekan. Położone w okręgu Bagalkot, 500 km na północny zachód od Bangaluru. Zbudowane nad jeziorem u stóp klifów z czerwonego piaskowca. Było ono stolicą królów we wczesnym okresie panowania dynastii Ćalukjów rządzących Dekanem w VI–VII wieku. Słynie z wykutych w skałach i wolno stojących świątyń, z których najbardziej znana jest poświęcona Śiwie (grota nr 1), Wisznu (groty nr 2 i 3) i dżinijskim świętym (grota nr 4). Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 27 tys. Język kannada.

Historia[edytuj]

Pulakeśin I (pan. 543–566) przeniósł do Badami stolicę swego królestwa. Stąd Pulakesśin II (pan. 610–642) ruszył na północ na wojnę z Harszą z Kanaudźu i na południe walczyć z Pallawami z Kanćipuram. Zainicjowane w 612 najazdy Ćalukjów na Kanźćipuram, spowodowały zajęcie miasta przez Pallawów (w 654 r). Pulakeśin zginął, dopiero jego następca Wikramaditja I (pan. 696–733) zwyciężył Pallawów. Miasto zawdzięcza mu długotrwały pokój. Niestety za panowania Wikramaditji II (733–744) znów dochodzi do wojen z Pallawami. Jego syn zaś przegrywa z Rasztrakutami.

Opis zabytków[edytuj]

Wykute w kamieniu groty świątynne[edytuj]

  • Grota nr 1

Składa się ze schodów prowadzących przez wspartą na filarach werandę do sali z kolumnami, w tylnej ścianie której wykuto sanktuarium z lingą. Uwagę największą przyciągają wizerunki Harihary (po lewej), Śiwy z Nandinem (po prawej) i obok płaskorzeźba 18-ramiennego tańczącego Śiwy (jedno z najwcześniejszych wyobrażeń w Nataradźi w Karnatace). Strop też ozdobiony płaskorzeźbami.

  • Grota nr 2

W głębi przedsionka fryz Wisznu pod postacią dzika Warahy (po lewej) i Triwikramy (po prawej).

  • Grota nr 3

Uwieczniono tu datę 578. Na ścianach ślady malowideł. Na werandzie znajduje się ogromny posąg czteroramiennego Wisznu z orłem Garudą u stóp. Wisznu siedzi na zwiniętym wężu Adiśeszy, którego pięć rozpostartych kapturów osłania jego koronę. Ponadto w tej grocie posąg Naransihy.

  • Grota nr 4

Ściany i kolumny ozdobiono tu powstałymi w XI i XII wieku wizerunkami dżinijskich tirthankarów.

Świątynia Bhutanatha[edytuj]

Z VII i XI wieku, umiejscowiona nad jeziorem.

napis w języku kannada z 578 roku na temat króla Ćalukjów Mangalesa (w grocie nr 3)
posąg Wisznu w grocie światynnej w Badami

Bibliografia[edytuj]

  1. Podróże z pasją. Indie. Warszawa: Rough Guides / Global PWN, 2011, s. 783–789. ISBN 83-85001-89-1.
  2. Przewodnik National Geographic. Indie. Warszawa: National Geographic Society, 2003, s. 234. ISBN 83-89019-35-3.
  3. Przewodniki Wiedzy i Życia. Indie. Warszawa: Hachette Livre Polska, 2003, s. 439. ISBN 83-7448-611-2.
posąg Wisznu w grocie nr 3