Bakterie żelazowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
BAKTERIE ŻELAZOWE
Iron Bacteria in Bankhead National Forest.JPG
Bakterie żelazowe żyjące w wodzie bogatej w żelazo, ściekającej ze skarpy, na terenie Sipsey Wilderness(ang.) w parku narodowym William B. Bankhead National Forest(ang.)
SYSTEMATYKA
Bakterie Bezjądrowe organizmy w randze domeny, (prokarioty) nie będące archeonami
Bakterie żelazowe
Leptospirillum ferrooxidans (rodowód)
  • Domena: Bakterie[1];
  • Gromada: Nitrospirae;
  • Klasa: Nitrospira;
  • Rząd: Nitrospirales;
  • Rodzina: Nitrospiraceae:
  • Gatunek: Leptospirillum.
Thiobacillus ferrooxidans (rodowód)
  • Domena: Bakterie:[2]
  • Gromada: Proteobakteria;
  • Klasa: Gammaproteobakteria;
  • Rząd: Acidithiobacillales;
  • Rodzina: Acidithiobacillaceae;
  • Gatunek: Acidithiobacillus synonim
    Thiobacillus ferrooxidans

IronInRocksMakeRiverRed.jpg
Woda zawierająca rozpuszczone w niej żelazo, Rio Tinto – Hiszpania
Iron bacteria burn.JPG
Bakterie żelazowe na powierzchni strumienia, Ayrshire, Szkocja

Pojęcie bakterie żelazowe nie jest nazwą z opisu systematyki organizmów lecz nazwą rzetelną pewnej określonej grupy bakterii. Według specjalistów zakładów dostarczających wodę pitną, bakterie żelazowe to bakterie czerpiące energię do życia i rozmnażania z reakcji utleniania rozpuszczonego żelaza (lub – rzadziej – manganu). Rezultatem utleniania żelaza jest nierozpuszczalny, brązowy osad, który barwi osprzęt mający kontakt z wodą. Typowym efektem nadwyżki żelaza w wodzie jest rdzawo-brązowy kolor elementów pralni, umywalek, brodzików i łazienek, brązowy nalot na roślinach wodnych i elementach umieszczonych w akwariach. Bakterie żelazowe są naturalną częścią środowiska w wielu krajach na całym świecie.

Bakterie żywiące się żelazem to Leptospirillum i Ferrobacillus.

Leptospirillum[edytuj | edytuj kod]

Gatunki: Leptospirillum ferriphilum, Leptospirillum ferrooxidans, Leptospirillum sp.

Leptospirillum[3] jest rodzajem bakterii spośród grupy bakterii utleniających żelazo. Odgrywają one ważną rolę w przemysłowym biologicznym przekształcaniu metalu do formy rozpuszczalnej oraz w biologicznym utlenianiu, czyli wyodrębnianiu metalu z mieszanin za pomocą rozpuszczalników. Leptospirilla została odkryta jako główny utleniacz w zbiornikach przemysłowego biologicznego utleniania żelaza.

Leptospirillum mogą się przyczyniać do pewnej formy skażenia, głównie w odwadnianiu kwaśnych kopalń. Jednym z terenów, na których te bakterie są emitowane jest Żelazna Góra w północnej Kalifornii, największe źródło toksycznych metali w USA. Rzeki i strumienie, które spływają z tej góry zawierają bardzo kwaśne wody. Organizmy Leptospirillum zostały znalezione głęboko pod ziemią w kopalniach jako opalizująca warstwa biologiczna pływająca na powierzchni wód kopalnianych. Odgrywają one ważną rolę w przemysłowym biologicznym ługowaniu wyodrębniającym metale spośród minerałów.

Rodowód (pełny):
Bakteria, Nitrospirae; Nitrospira; Nitrospirales; Nitrospiraceae; Leptospirillum; Leptospirillum sp.

Thiobacillus[edytuj | edytuj kod]

Gatunki: Thiobacillus aquaesulis, T. ferrooxidans, T. denitrificans

Gatunek Thiobacillus[4] jest również znany po nazwą Acidithiobacillus. Thiobacillus ferrooxidans unoszą się w powietrzu. Jest to gatunek ciepłolubny, preferujący temperatury od 45…50 °C. W dodatku jest to gatunek kwasochłonny, preferujący odczyn pH od 1,5 do 2,5. Niektóre gatunki jednak rosną tylko w środowisku o odczynie obojętnym.

Thiobacillus są bezbarwne, Gram-ujemne. Są to zdecydowanie bakterie tlenowe, wszystkie gatunki mają układy oddechowe

Thiobacillus są organizmami samożywnymi, to znaczy wymagają nieorganicznych drobin takich jak elektrono-dawca np. dwutlenek węgla jako źródło. Bakterie te odżywiają się utleniając żelazo i siarkę z O2.

Thiobacillus nie wytwarzają form przetrwalnikowych; są to Gram-ujemne proteobakterie. Ich życiowy cykl jest typowy dla bakterii, rozmnażają się przez podział komórki.

Thiobacillus ferrooxidans są najbardziej powszechną bakterią na odpadowych hałdach kopalnianych. Są to organizmy kwasolubne, zwiększają wskaźnik utleniania pirytu na hałdach kopalnianych i złożach węgla, utlenia siarczki żelaza. Te procesy utleniania są szkodliwe ponieważ efektem jest powstawanie kwasu siarkowego, który jest główną substancją zanieczyszczającą. Jednakże kwas siarkowy potrafi być zbawienny przy odzyskiwaniu miedzi czy uranu. Istnieje sugestia iż formy T. ferrooxidans żyją w symbiozie z członkami kategorii Acidiphilium, bakterii zdolnych do redukcji żelaza. Inne rodzaje Thiobacillus żyją w wodzie i tworzą osad – zarówno w wodzie słodkiej jak i morskiej.

Rodowód (pełny): Bakteria; Proteobacteria; Gammaproteobacteria; Acidithiobacillales; Acidithiobacillaceae; Acidithiobacillus

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opracowano na podstawie Catalogue of life – Leptospirillum ferrooxidans
  2. Opracowano na podstawie Catalogue of life – Thiobacillus ferrooxidans
  3. Opracowano na podstawie artykułu Leptospirillum
  4. Opracowano na podstawie artykułu Thiobacillus

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.