Przejdź do zawartości

Bank Rozrachunków Międzynarodowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bank Rozrachunków Międzynarodowych
Ilustracja
ilustracja
Data założenia

1930

Państwo

 Szwajcaria

Siedziba

Bazylea

Strona internetowa
Państwa członkowskie BIS

Bank Rozrachunków Międzynarodowych (ang. Bank for International Settlements (BIS)) – najstarszy bank międzynarodowy, utworzony 17 maja 1930 roku na konferencji w Hadze, jako efekt realizacji Planu Younga. Pierwotnie jego głównym celem było zarządzanie środkami wynikającymi z reparacji wojennych Niemiec po I wojnie światowej[1].

Obecnie misją banku jest pomoc bankom centralnym i instytucjom uprawnionym do prowadzenia polityki pieniężnej w zapewnieniu monetarnej i finansowej stabilności, pełnienie funkcji banku dla tych instytucji oraz wspieranie ich międzynarodowej współpracy[2].

Bank przyjął formę spółki akcyjnej, w której udziałowcami są banki centralne. Łącznie jest ich 63, w tym Narodowy Bank Polski czy Europejski Bank Centralny[3][4].

Siedziba organizacji znajduje się w Bazylei.

Funkcja

[edytuj | edytuj kod]

Bank Rozrachunków Międzynarodowych pełni ponadto funkcję gospodarza międzynarodowych sekretariatów/komitetów (wymienionych poniżej) zaangażowanych w ustalanie standardów oraz wspieranie stabilności finansowej w ramach Procesu Bazylejskiego, tj.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. History – foundation and crisis (1930-39) [online], 14 października 2014 [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  2. About BIS – overview [online] [dostęp 2025-10-28] (ang.).
  3. Marc Jones, Bank for International Settlements sees first expansion since 2011, „U.S.” [dostęp 2025-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-26] (ang.).
  4. BIS member central banks [online], 13 października 2014 [dostęp 2025-12-06] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Elżbieta Glapiak. Bank powiernik. „Rzeczpospolita”, s. I2, 2011-02-04.