Baranowice (Żory)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Żor Baranowice
Dzielnica Żor
Ilustracja
Zrujnowany pałac w Baranowicach
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miasto Żory
W granicach Żor 1975
Powierzchnia 12,91 km²
Nr kierunkowy (+48) 32
Kod pocztowy 44-240
Tablice rejestracyjne SZO
Położenie na mapie Zor
Mapa lokalizacyjna Zor
Baranowice
Baranowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baranowice
Baranowice
Ziemia 50°01′07,651″N 18°43′07,914″E/50,018792 18,718865
Portal Portal Polska

Baranowice (niem. Baranowitz) – dzielnica Żor.

Historia[edytuj]

Zanim w wyniku procesów urbanizacyjnych Baranowice stał się obecną dzielnicą miasta Żory był osobną wsią notowaną pod zgermanizowaną nazwą - Baranowitz[1]. W połowie XIX wieku we wsi dominowała ludność polska. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje stosunki ludnościowe na jej terenie - "Es befinden sich in Baranowitz in 70 Haushaltungen 360 polnisch Sprechende(...)." czyli w tłumaczeniu na język polski "W Baranowicach znajduje się 70 gospodarstw domowych z 360 mieszkańcami mówiącymi po polsku(...)"[1]. Źródło opisuje również sąsiednie folwarki: Neuhof oraz Szoszow - "Neuhof (...) 16 Haushaltungen und 97 polnisch Sprechenden, und das Vorwerk (...) Szoszow, mit 33 Haushaltungen und 179 polnisch Sprechenden" w polskim tłumaczeniu "Neuhof 16 gospodarstw domowych i 97 mieszkańców mówiących po polsku, oraz folwark (...) Szoszow z 70 gospodarstwami domowymi ze 179 mieszkańcami mówiącymi po polsku"[1]

Do 1945, a następnie w latach 1973-1975 stanowiła odrębną gminę wiejską. 27 maja 1975 została włączona do Żor jako sołectwo. Na terenie dzielnicy znajdują się same domy wolno stojące oraz tylko jeden blok. Baranowice o powierzchni 1291 ha są największą z wszystkich dzielnic.

Zabytki[edytuj]

Infrastruktura[edytuj]

Na terenie dzielnicy znajduje się:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Felix Triest 1865 ↓, s. 798.
  2. Iwona Sobczyk. Pałac w Baranowicach będzie cieszył oko. „Gazeta Wyborcza”, 2009-06-23. 

Bibliografia[edytuj]

  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.