Barbara Dąb-Kalinowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barbara Dąb-Kalinowska (ur. 1938) – polska historyk sztuki, bizantynolog, prof. dr hab.

Pracownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Konsultant naukowy Komisji Speculum Byzantinum Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się sztuką bizantyńską, ruską, rosyjską, teologią ikony oraz zagadnieniami metodologii, historii kultury i dziejami myśli o sztuce, zwłaszcza Kościołów Wschodnich.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Sandomierz i okolice, Warszawa: Sport i Turystyka 1969.
  • Między Bizancjum a Zachodem. Ikony rosyjskie XVII-XIX wieku, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1990.
  • Ziemia, piekło, raj. Jak czytać obrazy religijne, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1994.
  • Ikony i obrazy, Warszawa: "DiG" 2000.
  • Ikony: najpiękniejsze ikony w zbiorach polskich, wstęp Barbara Dąb-Kalinowska, Olszanica: "Bosz" 2001.
  • (opracowanie) Myśliciele, kronikarze i artyści o sztuce. Od starożytności do 1500 roku, wybrał i oprac. Jan Białostocki, wyd. 3 uzup. Barbara Dąb-Kalinowska, Gdańsk: "Słowo/Obraz Terytoria" 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]