Barczatka napójka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barczatka napójka lub napójka łąkówka
Euthrix potatoria
(Linnaeus, 1758)
Barczatka napójka lub napójka łąkówka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina barczatkowate
Podrodzina Poecilocampinae
Rodzaj Poecilocampa
Gatunek Barczatka napójka

Barczatka napójka, napójka łąkówka (Euthrix potatoria) – motyl nocny z rodziny barczatkowatych.

Wygląd[edytuj]

Rozpiętość skrzydeł od 46 – 54 mm. Brzeg skrzydeł lekko falisty. Ubarwienie skrzydeł samca żółto-pomarańczowe do brunatnego, można go rozpoznać po dużych grzebykowatych czułkach i ciemniejszej barwie skrzydeł. Ubarwienie skrzydeł samicy od jasnożółte do żółtobrunatnego, znacznie większa od samca z grubym odwłokiem. Charakterystyczne dla tego motyla są dwie białe plamki w ciemnej obwódce na górnej stronie przednich skrzydeł. Na zewnętrznej części tylnego skrzydła znajduje się przyciemnienie.

Okres lotu

Od końca czerwca do połowy sierpnia

Rozród

Wydaje jedno pokolenie rocznie. Larwy żerują od od września do czerwca z przerwa na sen zimowy. Wiosną, dorosłe gąsienice budują nisko nad ziemią przyczepione do źdźbeł traw lub pni drzew białawe oprzędy, w których zamieniają się w poczwarki.

Biotop

Gatunek preferujący podmokłe okolice w pobliżu jezior, rzek i środowisk torfiastych.

Zasięg występowania[edytuj]

Gatunek obecny w całej Europie od Półwyspu Iberyjskiego po Ural. W Polsce gatunek występuje na całym obszarze kraju.

Ciekawostki[edytuj]

  • Gąsienice tego gatunku piją duże ilości wody w postaci kropel rosy i deszczu zbierających się na liściach rośliny pokarmowej.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]