Barentsburg
Na mapach: 
78°04′N 14°13′E/78,066667 14,216667
78°04′N 14°13′E/78,066667 14,216667 Panorama miejscowości i otoczenia | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Terytorium zależne | |||
| Populacja (2024) |
| ||
| • liczba ludności |
340 | ||
| Kod pocztowy |
9178 | ||
| Tablice rejestracyjne |
ZN | ||
Położenie na mapie Svalbardu  | |||
Położenie na mapie Arktyki  | |||
| 78°04′N 14°13′E/78,066667 14,216667 | |||
Barentsburg (ros. Баренцбург) – drugie[potrzebny przypis] pod względem wielkości osiedlem na Svalbardzie. Pod lokalnym zarządem rosyjskim, większość budynków i infrastruktury należy do spółki węglowej Trust Arktikugol[1].
Zamieszkuje go ok. 340 osób (2024), głównie Rosjan (w mniejszej części Tadżyków i Ukraińców). Większość mieszkańców pracowała w kopalni węgla rosyjskiej firmy Trust Arktikugol (Арктикуголь)[2][1]. Odległość do Longyearbyen, największego[potrzebny przypis] osiedla na Svalbardzie to ok. 60 km[1], jednak nigdy nie wybudowano drogi łączącej te miejscowości[potrzebny przypis].
W 2005 rosyjska firma węglowa planowała budowę drogi do Colesbukta, ale nie zgodził się na to Gubernator Svalbardu[3].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]
Prawosławna cerkiew
Szkoła
Popiersie Lenina
Port
Barentsburg z lotu ptaka
Konsulat Rosji
.jpg)
.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Susan Barr, Barentsburg [online], Store norske leksikon, 23 stycznia 2025 [dostęp 2025-02-15] (norw.).
- ↑ Martin Skjæraasen, Byen som ikke snakker om krigen [online], Norsk Rikskringkasting (NRK), 3 kwietnia 2022 [dostęp 2024-08-19] (norw.).
- ↑ Stanser russiske veiplaner på Svalbard [online], Stavanger Aftenblad, 20 maja 2005 [dostęp 2024-08-19] (norw.).