Bazylik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Bazylik.svg

Bazylikpolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Na tarczy czwórdzielnej w krzyż, w polu pierwszym, złotym, lew czerwony o orężu srebrnym, w lewo, wspięty. W polu drugim, srebrnym, okrągła świątynia błękitna, z wejściem czarnym. W polu trzecim, srebrnym, ryba z centką złotą nad okiem, barwy naturalnej, w skos lewy, głową w górę, trzymająca w pyszczku pierścień złoty z gemmą. W polu czwartym, złotym, drzewo o pniu brunatnym i koronie zielonej, z owiniętym wokół pnia takimż wężem z plamkami błękitnymi.

W klejnocie z prawej lew jak w polu pierwszym; w prawo, z lewej gałązka z pięcioma różami czerwonymi o środkach złotych, w układzie 1,2,2. Nad tym wstęga z grecką dewizą ΣAMOΣ OPINIΘN ΓAΛA ΦEPEI.

Labry czarne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 1 września 1557[1] roku, Cyprianowi Bazylikowi. Herb jest wynikiem adopcji przez rycerza Jakuba Heraklidesa Basilicusa[2].

Herbowni[edytuj]

Bazylik (herb własny[1]).

Znani herbowni[edytuj]

Przypisy

  1. a b S.J. Starykoń-Kasprzycki, Michał Dmowski: Polska encyklopedja szlachecka. T. IV. Warszawa: Drukarnia braci Drapczyńskich, 1936, s. 151.
  2. Za www.culture.pl

Bibliografia[edytuj]