Bazylika Matki Boskiej Różańcowej w Fatimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika Matki Boskiej Różańcowej[1]
Basílica de Nossa Senhora do Rosário
sanktuarium
Ilustracja
Widok ogólny bazyliki. Wieża flankowana obrazami Franciszka i Hiacynty Marto
Państwo  Portugalia
Miejscowość Fatima
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od listopad 1954
papież Pius XII
Wezwanie Matka Boża Różańcowa
Położenie na mapie Portugalii
Mapa konturowa Portugalii, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bazylika Matki Boskiej Różańcowej[1]”
Ziemia39°37′55,67″N 8°40′18,43″W/39,632131 -8,671786
Strona internetowa

Bazylika Matki Boskiej Różańcowej w Fatimie (port. Basílica de Nossa Senhora do Rosário) – kościół rzymskokatolicki położony na terenie sanktuarium Matki Bożej w Fatimie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół został zbudowany w miejscu, gdzie 13 maja 1917 roku troje pastuszków zobaczyło nagle błyskawicę, która ich przestraszyła. Gdy zebrali stado owiec i wracali do domu, ukazała im się Matka Boska nazwana później Matką Bożą Fatimską. Projekt kościoła wykonał holenderski architekt Gerard van Krieken. 13 maja 1928 roku arcybiskup Evory Manuel da Conceiçăo Santos poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni. Kościół konsekrowano 7 października 1953 roku. W listopadzie 1954 roku papież Pius XII dekretem „Luce Suprema” nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. W bazylice znajdują się grobowce Franciszka i Hiacynty Marto oraz Łucji dos Santos. W witrażach przedstawiona została historia objawień maryjnych w Fatimie[2].

Sanktuarium przyciąga dużą liczbę pielgrzymów; każdego roku zjawia się ich około miliona, 13 maja i 13 października, w rocznicę początku i zakończenia objawień fatimskich[3]. Ogółem bazylikę odwiedza rocznie ok. 4 milionów pielgrzymów[4].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Bazylika została wzniesiona w stylu neobarokowym z kamienia z regionu Moimento, ołtarze natomiast wykonano z portugalskich marmurów z okolic Estremoz, Pero Pinheiro i Fatimy. Świątynia ma 70,5 m długości i 37 m szerokości. Marmurowe anioły na fasadzie wykonał Albano França. Wieża wznosi się na wysokość 65 m i jest zwieńczona koroną z brązu o wadze 7000 kg oraz krzyżem, podświetlanym w nocy. Carillon składa się z 62 dzwonów, z których największy waży 3000 kg[2].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

15 ołtarzy jest poświęconych 15 tajemnicom różańca. W czterech narożnikach bazyliki umieszczono posągi świętych: Antonia Maríi Clareta, Dominika, Jana Eudesa i Stefana, króla Węgier.

Do skarbów bazyliki należy irlandzka monstrancja – dar z 1949, uważana za jedno z najbardziej znaczących dzieł sztuki sakralnej powstałych na terenie Irlandii[5].

Organy[edytuj | edytuj kod]

Organy pochodzą z 1952. Zostały zbudowane przez włoską firmę Fratelli Rufatti z Padwy. Składają się z 5 części połączonych w 1962 w jeden zespół. Mają 152 głosy i ok. 12000 piszczałek wykonanych z ołowiu, cyny i drewna[2].

Posąg Matki Bożej Fatimskiej[edytuj | edytuj kod]

Dużych rozmiarów posąg Matki Bożej Fatimskiej (4,73 m wysokości, waga 14 ton)[2], stojący w niszy nad głównym wejściem do bazyliki, wyrzeźbił między 7 marca 1956 a 5 kwietnia 1958 we Włoszech amerykański dominikanin Thomas McGlynn (1906–1977). Przy pracy nad dziełem kierował się on wskazaniami Łucji Santos, która opisała mu dokładnie wygląd Maryi podczas objawień. Ostateczny efekt jest wynikiem ich współpracy. Sam posąg został przekazany 13 maja 1958 dla Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej jako dar katolików amerykańskich[6].

Posąg Matki Bożej Fatimskiej przypomina treść orędzia odnoszącą się do nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi, do którego Matka Boska nawiązywała podczas trzech pierwszych objawień w Cova da Iria oraz w objawieniach w Pontevedra: nabożeństwo pięciu pierwszych sobót, poświęcenie Rosji i triumf jej Niepokalanego Serca[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Protokół 46. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. s. 3.
  2. a b c d e Santuário de Fátima: Basílica de Nossa Senhora do Rosário de Fátima, Monumento ao Sagrado Coração de Jesus (ang.). www.santuario-fatima.pt. [dostęp 2011-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-19)].
  3. Trudy Ring: International Dictionary of Historic Places. 1996, s. 245. ISBN 978-1-884964-02-2. (ang.)
  4. Sacred Destinations: Shrine of Our Lady of Fatima. www.sacred-destinations.com. [dostęp 2011-03-05].
  5. Leo Madigan: A Pilgrim’s Handbook to Fatima. Gracewing Press, 2001, s. 168. ISBN 0-85244-532-6. (ang.)
  6. Dominican Central Province: Dominican Priest and Sculptor Thomas McGlynn (ang.). www.domcentral.org. [dostęp 2011-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-07)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]