Bebe Daniels

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bebe Daniels
Ilustracja
Imię i nazwisko Bebe Virginia Daniels
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1901
Dallas, Teksas, USA
Data śmierci 16 marca 1971
Zawód aktorka

Bebe Daniels (ur. 14 stycznia 1901, zm. 16 marca 1971)[1]amerykańska aktorka filmowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ze sceną była związana od dzieciństwa - jej ojciec kierował wędrownym teatrem, a jej matka była aktorką. Daniels zadebiutowała na scenie już jako dziesięciotygodniowe niemowlę w sztuce June. Nazywana "najmłodszą na świecie aktorką szekspirowską", zagrała w Ryszardzie III[2].

W 1910, jeszcze jako dziecko, zadebiutowała jako aktorka filmowa w filmie The Common Enemy. Od 1914 r. przez lata grała w komediach z Haroldem Lloydem[2]; przez pewien czas była też w związku z aktorem[3].

W 1919 roku zagrała u Cecila B. DeMille'a w swoim pierwszym filmie pełnometrażowym – Male and Female[3].

Cieszyła się sporą popularnością, w 1920 r. zajęła szóste miejsce w plebiscycie na ulubioną aktorkę, zorganizowanym przez czasopisma "Motion Picture Magazine" i "Motion Picture Classic"[3].

12 stycznia 1920 r. została zatrzymana za przekroczenie prędkości. Incydent szeroko komentowała prasa, Daniels była pierwszą kobietą aresztowaną za przekroczenie prędkości w Hrabstwie Orange. Na wstępnym przesłuchaniu w sądzie pojawiło się 1500 widzów. Daniels została skazana na 10 dni więzienia. Karę odbyła w kwietniu 1921 roku (jej termin dopasowano do zobowiązań zawodowych aktorki, tak by nie musiała opuszczać planu zdjęciowego), w więzieniu towarzyszyła jej matka. Ponadto jej cela była luksusowo urządzona i wypełniona kwiatami, Daniels mogła przyjmować nawet 50 odwiedzających dziennie (prowadziła nawet księgę gości, do której wpisało się ok. 700 osób). Za dobre sprawowanie jej kara została skrócona z 10 do 9 dni. Cały incydent przysporzył jej popularności. A w 1922 r. aktorka nakręciła film Speed Girl, wykorzystując skandal[4].

W przeciwieństwie do wielu innych gwiazd, Bebe Daniels nie miała problemów z utrzymaniem kariery po przełomie dźwiekowym – miała piękny głos i talent do śpiewu, który z powodzeniem wykorzystała w musicalach (m.in. w Rio Rita i Love Comes Along)[3].

14 czerwca 1930 roku wyszła za mąż za aktora Bena Lyona. Skromna ceremonia odbyła się w hotelu Wilshire, obecni byli tylko najbliżsi przyjaciele i członkowie rodziny[5]. W 1930 roku wraz z mężem opuściła Stany Zjednoczone i przeprowadziła się do Londynu. W Wielkiej Brytanii para z sukcesem występowała na scenie, od lat 40. prowadzili też program radiowy Hi Gang, który po ponad dekadzie emisji przeniósł się do telewizji oraz stał się źródłem dwóch filmów pełnometrażowych[3].

W czasie II Wojny Światowej Daniels występowała dla brytyjskich i amerykańskich żołnierzy. Za swoje występy w strefach wojennych otrzymała w 1946 roku Medal Wolności[3].

Po wojnie ponownie przeniosła się do USA, ale nie czuła się tam u siebie, więc wraz z mężem wróciła do Wielkiej Brytanii. Tam prowadzili audycję Life with the Lions, która z czasem również przyniosła się do telewizji[3].

Aktorka zmarła 16 marca 1971 w wyniku udaru[6].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bebe Daniels, latimes.com [dostęp 2019-03-15] (ang.).
  2. a b Lowe 2012 ↓, s. 150
  3. a b c d e f g Lowe 2012 ↓, s. 151
  4. Epting 2016 ↓, s. 57-61.
  5. Epting 2016 ↓, s. 126.
  6. Epting 2016 ↓, s. 191.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Charles Epting, Bebe Daniels : Hollywood's good little bad girl, McFarland & Company, Inc., Publishers, 2016, ISBN 978-1-4766-6374-6, OCLC 934885274 [dostęp 2019-03-15].
  • Denise Lowe, An Encyclopedic Dictionary of Women in Early American Films : 1895-1930., Haworth Press, 2012, OCLC 994443309 [dostęp 2019-03-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]