Bejra somalijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bejra)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bejra somalijska
Dorcatragus megalotis[1]
(Menges, 1894)
Bejra somalijska na ilustracji z The Book of Antelopes P.L. Sclatera (1894)
Bejra somalijska na ilustracji z The Book of Antelopes P.L. Sclatera (1894)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj bejra
(Dorcatragus)
Noack, 1894
Gatunek bejra somalijska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Bejra somalijska[3] (Dorcatragus megalotis) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju bejra (Dorcatragus).

Występowanie[edytuj]

Zamieszkują skąpo porośnięte wzgórza Afryki graniczące z Morzem Czerwonym (Etiopia, Somalia)[2][4]. Żyje pojedynczo lub w małych grupach[5].

Budowa ciała[edytuj]

Ubarwienie ochronne: grzbietu rudawo-szare, w części brzusznej białe. Kończyny płowe, głowa żółtoruda, wokół oczu obwódka w kolorze białym. Rogi – proste, o długości 7–10 cm, o szerokim rozstawieniu końców – występują tylko u samców. Duże, 15-centymetrowe uszy, z białymi włosami od środka[5].

Wymiary anatomiczne: masa ciała: do 9–11 kg, długość ciała: 80–90 cm, długość ogona: 10–12 cm, wysokość w kłębie: 55–60 cm[5].

Ekologia[edytuj]

Rośliny zielne, liście krzewów oraz młode pędy[5].

Zagrożenie[edytuj]

Gatunek zawsze rzadki, obecnie liczebność spada. Narażony na wyginięcie. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zaliczyła bejry somalijskie do gatunków wysokiego ryzyka, umieszczając je w kategorii VU (vulnerable)[2].

Przypisy

  1. Dorcatragus megalotis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Dorcatragus megalotis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dorcatragus megalotis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 20 czerwca 2010]
  5. a b c d e K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.