Białobłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białobłocki vel Białynia

Białobłocki (Białynia odmiana Białobłocki, Białobłocki (a)) - polski herb szlachecki, odmiana herbu Białynia.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym podkowa barkiem w dół, w niej krzyż kawalerski złoty, nad nią strzała srebrna.

W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Herb różni się zatem od Białyni jedynie tynkturą pola i ilością piór w klejnocie.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nieznana geneza odmiany.

Herbowni[edytuj]

Białobłocki.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]