Białobłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Białobłocki vel Białynia

Białobłocki (Białynia odmiana Białobłocki, Białobłocki (a)) - polski herb szlachecki, odmiana herbu Białynia.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu czerwonym podkowa barkiem w dół, w niej krzyż kawalerski złoty, nad nią strzała srebrna.

W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Herb różni się zatem od Białyni jedynie tynkturą pola i ilością piór w klejnocie.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nieznana geneza odmiany.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Białobłocki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]