Białynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białynia
Białynia
Alternatywne nazwy Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka
Pierwsza wzmianka 1388 (zapis)
Herbowni

Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej[1].

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym podkowa srebrna na opak, w środku niej krzyż kawalerski złoty, nad krzyżem zaś strzała srebrna.

W klejnocie pięć piór strusich.

W wersji pierwotnej, średniowiecznej, zamiast krzyża i strzały na podkowie była zaćwieczona rogacina srebrna, przekrzyżowana[1].

Tadeusz Gajl za Polską Encyklopedią Szlachecką podaje jeszcze inną wersję herbu: zamiast krzyża i strzały strzała bez opierzenia, rozdarta u dołu, srebrna.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Najstarszy zapis z 1388 roku[1].

Znany odmiany[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Oboczne nazwy, zawołanie i występowanie za: Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9. str. 91

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]