Białogóra (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Białogóra
Białogóra podczas sezonu letniego
Białogóra podczas sezonu letniego
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Gmina Krokowa
Liczba ludności (2006) 359
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 84-113
Tablice rejestracyjne GPU
SIMC 0164960
Położenie na mapie gminy Krokowa
Mapa lokalizacyjna gminy Krokowa
Białogóra
Białogóra
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Białogóra
Białogóra
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Białogóra
Białogóra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białogóra
Białogóra
Ziemia54°48′56″N 17°57′24″E/54,815556 17,956667

Białogóra (kaszb. Biôło Gòra lub też Biôłô Góra, niem. Weissberg)[1]wieś w północnej Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa, na Wybrzeżu Słowińskim, na Kaszubach.

W skład sołectwa Białogóra wchodzi również miejscowość Górczyn.

Na plaży k. Białogóry, przy wejściu nr 33 zorganizowano letnie kąpielisko morskie, obejmujące 100 m linii brzegowej. W 2013 r. sezon kąpielowy wyznaczono na okres od 1 lipca do 31 sierpnia[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Białogóra jest położona we wschodniej części Wybrzeża Słowińskiego, w odległości 1,1 km od Morza Bałtyckiego, pomiędzy Władysławowem a Łebą. Miejscowość rozciąga się na skraju Wierzchucińskich Błot.

W odległości 2,5 km na północny wschód od wsi znajduje się zalesiona wydma Białogóra, od której wzięło nazwę letnisko. Wokół ciągną się lasy sosnowe. Ok. 0,6 km na północny zachód znajduje się jezioro Babnica. Ok. 1 km na południowy wschód przepływa Białogórska Struga.

Miejscowość jest objęta w całości Nadmorskim Obszarem Chronionego Krajobrazu. Przy wschodniej części wsi rozpoczyna się Nadmorski Park Krajobrazowy. Ok. 200 m od północno-wschodniej zabudowy Białogóry znajduje się rezerwat przyrody Białogóra (pow. 211,07 ha), który chroni fragmenty nadmorskiego lasu bagiennego oraz boru bażynowego. Północną i zachodnią część wsi oplata specjalny obszar ochrony siedlisk "Białogóra".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Białogóra została po raz pierwszy wymieniona w 1414 roku w krzyżackim przekazie źródłowym w formie Weissenberg (tłumacząc na język polski to Biała Góra). Nazwa polska użyta była w inwentarzu dóbr i dochodów biskupstwa włocławskiego w 1534 r. Miejscowość występowała również w piśmiennictwie pod innymi nazwami: Białagura (1659), Biała Góra (1772), Wittenberg (1912). W 1945 r. wieś została przyłączona do Polski. Polską nazwę Białogóra ustalono ostatecznie w 1947 r.[3]. W latach 60. powstały pierwsze ośrodki wypoczynkowe. W latach 70. i 80. uległa rozbudowie infrastruktura, od początku lat 90. nasiliła się rozbudowa pod kątem turystycznym: kwatery prywatne, pensjonaty.

W latach 1946-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)
  2. Uchwała Nr XXXIV/374/2013 Rady Gminy Krokowa z dnia 28 maja 2013 r. ws. określenia wykazu kąpielisk
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (M.P. z 1947 r. Nr 111, poz. 719, s. 14)