Białotarsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°26'17"N, 19°19'34"E
- błąd 38 m
WD 52°26'N, 19°19'E
- błąd 2293 m
Odległość 875 m
Białotarsk
wieś
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat gostyniński
Gmina Gostynin
Liczba ludności (2011) 217[1][2]
Strefa numeracyjna 24
Kod pocztowy 09-500[3]
Tablice rejestracyjne WGS
SIMC 0564180[4]
Położenie na mapie gminy wiejskiej Gostynin
Mapa konturowa gminy wiejskiej Gostynin, po lewej znajduje się punkt z opisem „Białotarsk”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Białotarsk”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Białotarsk”
Położenie na mapie powiatu gostynińskiego
Mapa konturowa powiatu gostynińskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Białotarsk”
Ziemia52°26′17″N 19°19′34″E/52,438056 19,326111

Białotarskwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Gostynin[4][5].

Parafia Białotarsk pierwszy raz wymieniona została w 1249 roku. W 1325 roku wymieniono ją w archidiakonacie włocławskim diecezji kujawskiej.

Wieś duchowna, własność kapituły płockiej, położona było w 1785 roku w powiecie kowalskim województwa brzeskokujawskiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Patrówka, dopływ Rakutówki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Białotarsk w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2017-02-01] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-01-27].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 26 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Karol de Perthées, Mapa województwa brzesko-kujawskiego i inowrocławskiego, 1785 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]