Biegun zimna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Biegun zimnapunkt na półkuli północnej lub południowej, gdzie odnotowano najniższą na danej półkuli minimalną temperaturę powietrza.

Średnie temperatury powierzchni Antarktydy latem i zimą w latach 1979 - 2001

Półkula południowa[edytuj]

Na półkuli południowej biegun zimna znajduje się na stacji polarnej Sojuz (dawniej Wostok), gdzie 21 lipca 1983 odnotowano temperaturę -89,6 °C[1].

Średnie temperatury powierzchni bieguna północnego w latach 1968 - 1996

Półkula północna[edytuj]

Na półkuli północnej biegun zimna znajduje się na Syberii w okolicach wioski Tomtor, gdzie najniższą temperaturę -72,2 °C odnotowano 14 stycznia 2004, oraz Ojmiakon gdzie 26 stycznia 1926 odnotowano temperaturę -71,2 °C.

Polski biegun zimna[edytuj]

Potocznie mówi się także o biegunie zimna w skali jednego kraju. W Polsce za biegun zimna uważane były okolice Suwałk, gdzie średnie temperatury w zimie były najniższe. Obecnie jednak najniższe średnie temperatury w zimie oraz roczne notowane są na powstałej w roku 1995 stacji meteorologicznej Nadleśnictwa Świeradów na Hali Izerskiej. Najniższą minimalną temperaturę powietrza (-42,2 °C) na obecnych ziemiach polskich zanotowano 9 lutego 1929 w stacji meteorologicznej w Olecku leżącym wówczas w granicach Prus.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rekordy klimatyczne świata, Zakład Klimatologii IGiGP UJ, Kraków