Hala Izerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Panorama Hali Izerskiej w kierunku północnym
Hala Izerska na dalszym planie widoczne schronisko Chatka Górzystów

Hala Izerska (poprawnie Izerska Łąka[1], niem. Große Iserwiese, czes. Velká Jizerská louka) – położona na wysokości 840–880 m n.p.m. w dolinie Izery w Górach Izerskich w Sudetach górska łąka (hala) z surowym klimatem. W lipcu notowane bywają na niej temperatury powietrza −5,5 °C (20 lipca 1996); 3 lutego 2012 zanotowano −36 °C, a 14 sierpnia 2012 −1,7 °C. Ze względu na najniższe średnie temperatury roczne uważana za polski biegun zimna. Znajduje się na niej najniższe stanowisko kosodrzewiny. Obszar ten częściowo obejmuje swoim zasięgiem rezerwat przyrody Torfowiska Doliny Izery.

Na Hali Izerskiej znajduje się schronisko Chatka Górzystów – jedyny obiekt, który ocalał ze zniszczonej w latach 50. XX wieku wioski Groß-Iser. Prowadzą do niej wygodne, utwardzone drogi rowerowe i piesze, m.in. ze Świeradowa-Zdroju oraz piesze szlaki turystyczne i narciarskie.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Halę przebiegają następujące szlaki[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy K. Bieńkowski Piękne i dziwne nazwy Gór Izerskich.
  2. Hejnice (cz.). [dostęp 2012-01-05].