Bloch (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bloch POL COA.svg

Bloch − polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym nad srebrnym kołem kolejowym pół pierścienia srebrnego, z którego barku wychodzi srebrna strzała bez opierzenia.

W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie: białe między błękitnymi.

Labry błękitne, podbite srebrem.

Na wstędze pod tarczą dewiza: OMNIA LABORE.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 22 listopada 1883 Janowi Gotlibowi Bloch, rzeczywistemu radcy stanu, przez cesarza Aleksandra III[1].

Herbowni[edytuj]

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bloch. Rodzina o tym samym nazwisku używała herbu Ogończyk. Zwraca uwagę identyczność głównych godeł obu herbów.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 24.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]