Bocian białoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bocian białoszyi
Ciconia episcopus[1]
(Boddaert, 1783)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Ciconia
Gatunek bocian białoszyi
Synonimy
  • Ardea episcopus Boddaert, 1783[2]
Podgatunki
  • C. e. microscelis G. R. Gray, 1848
  • C. e. episcopus (Boddaert, 1783)
  • C. e. neglecta (Finsch, 1904)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania podgatunków azjatyckich

Bocian białoszyi (Ciconia episcopus) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconidae) z błyszczącym, brązowoczarnym upierzeniem skrzydeł oraz tułowia; biała szyja z charakterystycznymi „wełnistymi” piórami. U nasady dzioba biała plama. W locie widoczny biały brzuch. Żyje samotnie, w parach lub w małych stadkach.

Rozmiary
Długość ciała 85 cm, rozpiętość skrzydeł 170–190 cm, masa ciała 1,6–1,9 kg[4].
Zasięg, środowisko
Od Indii i północnego Pakistanu do Filipin i Indonezji, Afryka Subsaharyjska z wyjątkiem południowo-zachodnich krańców. Występuje lokalnie, często nielicznie przy wodach, najczęściej jednak na terenach zalesionych. Niektóre populacje osiadłe, inne wędrują w głąb kontynentu.
Podgatunki
Wyróżniono trzy podgatunki C. episcopus[2][5][6][7]:
  • bocian czarnoczelny (Ciconia episcopus microscelis) – Afryka Subsaharyjska
  • bocian białoszyi (Ciconia episcopus episcopus) – Indie i północny Pakistan do Indochin, północny Półwysep Malajski, Filipiny
  • Ciconia episcopus neglecta – południowa Sumatra, Jawa i Wallacea
Autorzy Handbook of the Birds of the World (a tym samym Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody IUCN) traktują takson microscelis jako odrębny gatunek[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ciconia episcopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Elliott, A., Garcia, E.F.J., Boesman, P. & Kirwan, G.M.: Asian Woollyneck (Ciconia episcopus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. a b Ciconia episcopus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Keller, Reichholf i Steinbach 2003 ↓, s. 65.
  5. Bocian białoszyi (Ciconia episcopus) (Boddaert, 1783). Avibase. [dostęp 5 grudnia 2010].
  6. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-26].
  7. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Ciconiidae Sundevall, 1836 - bociany - Storks (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  • Elisabeth Keller, prof. dr. Josef H. Reichholf, Gunter Steinbach: Ptaki: strusie, pingwiny, nury, perkozy, rurkonose, wiosłonogie, brodzące, blaszkodziobe, ptaki drapieżne. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, seria: Leksykon zwierząt. ISBN 83-7227-891-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]