Bocian sinodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bocian sinodzioby
Ciconia maguari[1]
(Gmelin, 1789)
Bocian sinodzioby
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Ciconia
Gatunek bocian sinodzioby
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae) z prostym, szarym dziobem. Dziób zakończony ciemnoczerwoną plamką. Nogi długie, pomarańczowe. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasna. Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymni gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu.

Rozmiary
Długość ciała 97-102 cm
Zasięg, środowisko
Głównie spotkać go można na wschód od Andów, od Gujany po południową Argentynę i Chile. Otwarte tereny nizinne.

Przypisy

  1. Ciconia maguari, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ciconia maguari. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  • Gosler Andrew: Atlas Ptaków Świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.