Boeing 247

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Boeing 247
Boeing 247
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Boeing
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja metalowa
Załoga 10+2 do 3 członków załogi
Historia
Egzemplarze 75
Dane techniczne
Napęd dwa silniki gwiazdowe Pratt&Whitney R-11340-Wasp
Moc 2 × 404 kW (550 KM)
Wymiary
Rozpiętość 22,56 m
Długość 15,72 m
Masa
Startowa max. 6192 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 304 km/h
Pułap 7700 m
Zasięg ok. 1200 km
Rzuty
Rzuty samolotu

Boeing 247 – dwusilnikowy samolot pasażerski, wolnonośny dolnopłat o metalowej konstrukcji (pierwszy lot 8 lutego 1933).

Samolot ten był już wyposażony w autopilota, echosondę, radionamiernik oraz specjalne przyrządy do lotów bez widoczności. Innowacjami wprowadzonymi w samolotach tej klasy były: układ dolnopłatu, instalacja przeciwoblodzeniowa, przestawne śmigła oraz chowane podwozie. Łącznie wyprodukowano 75 egzemplarzy. Z powodu podpisania umowy na wyłączność z United Airlines sprzedano stosunkowo niewiele maszyn tego typu.