Boll (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Boll POL COA.svg

Bollpolski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Na tarczy dzielonej w krzyż w polach I i III czarnych orzeł złoty w lewo[2]; w polach II i IV, złotych, dwa skosy czarne.

Herb posiada dwa hełmy z klejnotami: klejnot I – orzeł jak w godle; klejnot II – trzy pióra strusie, złote między czarnymi.

Labry: czarne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 21 września 1793 (dyplom z 9 sierpnia 1794) Franciszkowi Ksaweremu von Boll, z pierwszym stopniem szlachectwa (Edler von), za dwudziestoletnią pracę w służbie publicznej. Boll został wylegitymowany 26 listopada 1794[3].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Boll był herbem własnym, z nobilitacji osobistej, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Boll.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. U Górzyńskiego w prawo
  3. Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG, 1999, s. 75. ISBN 83-7181-110-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]