Bruno Tabacci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bruno Tabacci
Bruno Tabacci daticamera.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1946
Quistello
Przynależność polityczna Centrum Demokratyczne

Bruno Tabacci (ur. 27 sierpnia 1946 w Quistello) – włoski polityk, parlamentarzysta, były prezydent Lombardii, lider partii Biała Róża i Centrum Demokratycznego.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie w Parmie, pracował jako doradca w sprawach gospodarczych i finansowych. W latach 80. został urzędnikiem w Ministerstwie Przemysłu, później stał na czele sekretariatu ministra skarbu, Giovanniego Gorii. Od 1970 do 1985 pełnił funkcję radnego różnych miejscowości w prowincji Mantua. Następnie do 1991 zasiadał w radzie regionu Lombardia, w latach 1987–1989 sprawował jednocześnie urząd prezydenta regionu z rekomendacji Chrześcijańskiej Demokracji. W 1991 został przewodniczącym jednego z komitetów w Ministerstwie Rolnictwa.

W latach 1992–1994 zasiadał w Izbie Deputowanych XI kadencji. W drugiej połowie lat 90. pozostawał poza czynną polityką, zajmował się biznesem, pełnił funkcje we władzach różnych przedsiębiorstw (m.in. Eni). W 2001 z ramienia Centrum Chrześcijańsko-Demokratycznego powrócił do niższej izby parlamentu jako poseł XIV kadencji.

Od 2002 należał do Unii Chrześcijańskich Demokratów i Centrum, którą współtworzyło m.in. CCD. W wyborach w 2006 ponownie został deputowanym (XV kadencji). Należał do zwolenników opuszczenia centroprawicowej koalicji skupionej wokół Silvia Berlusconiego. W styczniu 2008 wystąpił z UDC, współtworząc wraz z senatorem Mario Baccinim nowe ugrupowanie pod nazwą Biała Róża. Partia ta weszła zaraz po powstaniu w koalicję właśnie z UDC, tworząc wspólną listę wyborczą (pod nazwą Unia na rzecz Centrum). Z jej ramienia Bruno Tabacci w przedterminowych wyborach w tym samym roku odnowił mandat na XVI kadencję. Wkrótce przejął kierownictwo w Białej Róży jako jej nowy sekretarz generalny, zaś w 2009 przeszedł do Sojuszu dla Włoch. W 2012 współtworzył Centrum Demokratyczne, z jego ramienia w 2013 ponownie wybrany do Izby Deputowanych na XVII kadencję[1].

Przypisy

  1. Candidati eletti (wł.). interno.it, 26 lutego 2013. [dostęp 2013-02-26].

Bibliografia[edytuj]