Giovanni Goria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Goria
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 lipca 1943
Asti

Data i miejsce śmierci

21 maja 1994
Asti

Premier Włoch
Okres

od 28 lipca 1987
do 13 kwietnia 1988

Przynależność polityczna

Chrześcijańska Demokracja

Poprzednik

Amintore Fanfani

Następca

Ciriaco De Mita

Giovanni Giuseppe Goria (ur. 30 lipca 1943 w Asti, zm. 21 maja 1994 tamże) – włoski polityk, minister i parlamentarzysta, premier Włoch w latach 1987–1988.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 wstąpił do partii Chrześcijańska Demokracja. Ukończył studia ekonomiczne. Był członkiem władz prowincji Asti, prezesem izby handlowej i regionalnym sekretarzem Chrześcijańskiej Demokracji[1]. W 1976 po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych. Uzyskiwał reelekcję w kolejnych wyborach. Zasiadał w niższej izbie włoskiego parlamentu do 1992 w okresie VII, VIII, IX, X i XI kadencji[2][3].

Był doradcą premiera ds. ekonomicznych, następnie od 1981 do 1982 podsekretarzem w resorcie skarbu w gabinecie Giovanniego Spadoliniego[1][3]. Od grudnia 1982 do lipca 1987 pełnił funkcję ministra skarbu w czterech kolejnych rządach[4]. W ostatnim z nich od kwietnia do lipca 1987 jednocześnie pełnił obowiązki ministra budżetu[5]. 28 lipca 1987 stanął na czele włoskiego gabinetu tworzonego przez koalicję Pentapartito (chadeków, socjalistów, socjaldemokratów, liberałów i republikanów). Urząd ten sprawował do 13 kwietnia 1988. W swoim rządzie był jednocześnie ministrem bez teki do spraw sytuacji nadzwyczajnych w Mezzogiorno[6].

W 1989 został wybrany na deputowanego do Parlamentu Europejskiego III kadencji. Był członkiem grupy Europejskiej Partii Ludowej i przewodniczącym Komisji ds. Kwestii Politycznych[7]. W kwietniu 1991 objął stanowisko ministra rolnictwa i leśnictwa w rządzie Giulia Andreottiego. W czerwcu 1992 przeszedł na urząd ministra finansów w nowym gabinecie, na czele którego stanął Giuliano Amato. Zakończył urzędowanie w lutym 1993[3]. Ustąpił po oskarżeniach korupcyjnych, w prowadzonym postępowaniu przedstawiono mu zarzuty łapówkarstwa. Został w pierwszej instancji częściowo uniewinniony od popełnienia zarzucanych mu czynów. W 1994 zmarł na raka płuc przed prawomocnym zakończeniem swojego procesu karnego[1][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wolfgang Achtner: Obituary: Giovanni Goria (ang.). independent.co.uk, 23 maja 1994. [dostęp 2011-04-02].
  2. Giovanni Goria na stronie Senatu XI kadencji (wł.). [dostęp 2011-04-02].
  3. a b c Giovanni Goria (wł.). camera.it. [dostęp 2021-02-21].
  4. Gorìa, Giovanni (wł.). treccani.it. [dostęp 2011-04-02].
  5. Governo Fanfani VI (wł.). governo.it. [dostęp 2021-02-21].
  6. Governo Goria (wł.). governo.it. [dostęp 2020-09-29].
  7. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-04-02].
  8. Aveva 51 anni, fu capo del governo a 44. L’omaggio del presidente Scalfaro, domani i funerali È morto Goria, il più giovane premier Il declino con l'inchiesta di Asti (wł.). lastampa.it, 22 maja 1994. [dostęp 2011-04-02].