Brunszwicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Brunszwicki.svg

Brunszwicki (Brunświcki[1], Braunschweigk[2]) - polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

Na tarczy dzielonej w pas, w polu pierwszym, czerwonym, lew kroczący, patrzący wprost, srebrny.

W polu drugim, srebrnym, trzy gwiazdy złote dwie nad jedną.

Klejnot: Trzy pióra strusie; srebrne, czerwone i złote.

Labry z lewej czerwone, podbite srebrem, z lewej czerwone, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Zatwierdzony indygenatem 1 lipca 1570 roku dla Szymona Brunszwickiego, podskarbiego ziem pruskich i jego braci - Jerzego i Dawida.

Herbowni[edytuj]

Brunszwicki - Braunschweigk.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 1. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 224.
  2. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 61. ISBN 978-83-60597-10-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]