Brytyjski Korpus Ekspedycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Old Contemptibles − początkowo żartobliwe, potem utrwalone w tradycji określenie członków BEF z czasów I wojny światowej

Brytyjski Korpus Ekspedycyjny (British Expeditionary Force − BEF) − wydzielona część British Army, która wzięła udział w walkach we Francji i w Belgii w czasie I wojny światowej. Także jednostki armii brytyjskiej wysłane do Europy do walki z Niemcami na początku II wojny światowej (1939–1940), a później ewakuowane z Francji po ich okrążeniu na plażach pod Dunkierką (operacja Dynamo).

Historia[edytuj]

BEF został utworzony przez ministra wojny Richarda Haldane'a po zakończeniu II wojny burskiej na wypadek wybuchu konfliktu poza granicami Wielkiej Brytanii.

Dowódcy Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego w czasie I wojny światowej:

Dowódca Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego w czasie II wojny światowej:

Wojska Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego zostały skierowane w 1939 roku na kontynent europejski w celu wsparcia wojsk francuskich i belgijskich. Pierwsze oddziały przybyły do Francji 4 września 1939 roku i zajęły stanowiska wzdłuż granicy belgijskiej. Początkowo BEF liczył 152 tysiące żołnierzy uformowanych w dwa korpusy oraz siły powietrzne w liczbie dwunastu eskadr. Rok później stan ten wynosił 394 165 żołnierzy. Słabością tych oddziałów był brak odpowiedniej broni pancernej i sił lotniczych. W czasie walk we Francji BEF stracił 68 111 żołnierzy zabitych, rannych, zaginionych i wziętych do niewoli oraz 599 zmarłych w wyniku chorób i wypadków.

 Osobny artykuł: Kampania francuska 1940.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]