Brytyjski Korpus Ekspedycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brytyjski Korpus Ekspedycyjny
British Expeditionary Force
ilustracja
Historia
Państwo

 Imperium brytyjskie

Sformowanie

1914

Nazwa wyróżniająca

BEF

Dowódcy
Pierwszy

John French

Ostatni

Douglas Haig

Działania zbrojne
I wojna światowa (front zachodni)
Organizacja
Dyslokacja

 Francja

Rodzaj sił zbrojnych

lądowe

Old Contemptibles − początkowo żartobliwe, potem utrwalone w tradycji określenie członków BEF z czasów I wojny światowej

Brytyjski Korpus Ekspedycyjny (British Expeditionary Force − BEF) − wydzielona część British Army, która wzięła udział w walkach we Francji i w Belgii w czasie I wojny światowej. Także jednostki armii brytyjskiej wysłane do Europy do walki z Niemcami na początku II wojny światowej (1939–1940), a później ewakuowane z Francji po ich okrążeniu na plażach pod Dunkierką (operacja Dynamo).

Historia[edytuj | edytuj kod]

BEF został utworzony przez ministra wojny Richarda Haldane’a po zakończeniu II wojny burskiej na wypadek wybuchu konfliktu poza granicami Wielkiej Brytanii.

Dowódcy Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego w czasie I wojny światowej:

Dowódca Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego w czasie II wojny światowej:

Wojska Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego zostały skierowane w 1939 roku na kontynent europejski w celu wsparcia wojsk francuskich i belgijskich. Pierwsze oddziały przybyły do Francji 4 września 1939 roku i zajęły stanowiska wzdłuż granicy belgijskiej. Początkowo BEF liczył 152 tysiące żołnierzy uformowanych w dwa korpusy oraz siły powietrzne w liczbie dwunastu eskadr. Rok później stan ten wynosił 394 165 żołnierzy. Słabością tych oddziałów był brak odpowiedniej broni pancernej i sił lotniczych. W czasie walk we Francji BEF stracił 68 111 żołnierzy zabitych, rannych, zaginionych i wziętych do niewoli oraz 599 zmarłych w wyniku chorób i wypadków.

 Osobny artykuł: Kampania francuska 1940.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]