Budynowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynowie/Budini na mapie "Świat Herodota" z XIX wieku

Budynowie (gr. Βουδίνοι/Budinoi) – wzmiankowane przez Herodota plemiona koczownicze zamieszkujące lasy i step pomiędzy Dnieprem a Wołgą, żyjące na północ od Scytów, w sąsiedztwie Sauromatów. Pomimo prowadzenia wędrownego trybu życia budowali drewniane warownie[1]. Brali udział w wojnie Scytów z królem perskim Dariuszem ok. 513 p.n.e. jako sprzymierzeńcy Scytów. Na ich terytorium istniało jedno duże miasto o nazwie Gelonos (dziś Bielsk nad rzeką Worsklą w okolicach Połtawy na Ukrainie), zbudowane w całości z drewna, zamieszkane w większości przez ludność pochodzenia helleńskiego.

W opinii Zbigniewa Gołąba być może Prasłowianie (podobnie jak Neurowie), Βουδῖνοι mogło być greckim zapisem psł *Budyni "współplemieńcy"[2]. Boris Rybakow nie wykluczał powiązań Budynów ze Słowianami lub Bałtami, utożsamiał ich z kulturą juchnowską[3]. O bałtyjskim pochodzeniu Budynów przekonany był Aleksander Brückner[4]. Inne teorie dopatrują się w nich jakiegoś ludu fińskiego[5], bądź też przodków Mordwinów lub Permiaków[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Warszawa 1988, s. 53
  2. Zbigniew Gołąb, O pochodzeniu Słowian w świetle faktów językowych, Maria Wojtyła-Świerzowska (tłum.), Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2004, s. 166, ISBN 83-242-0528-4, ISBN 0-89357-231-4, OCLC 830631541.
  3. Борис Александрович Рыбаков (Borys Aleksandrowicz Rybakow), Геродотова Скифия. Историко-географический анализ (tł. Herodotowa Scytia. Analiza historyczno-geograficzna), Wydawnictwo «Наука», 1979, (ros.)
  4. Aleksander Brückner, Starożytna Litwa: Ludy i bogi, Olsztyn 1979, s. 188
  5. Henryk Łowmiański, Studia nad dziejami Słowiańszczyzny, Polski i Rusi w wiekach średnich, Poznań 1986, s. 25
  6. Péter Hajdú, Finno-Ugrian Languages and Peoples, London 1970, s. 70