Bukowiec (Wzgórza Bukowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bukowiec
Państwo  Polska
Pasmo Wzgórza Bukowe
Wysokość 148,4 m n.p.m.
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa konturowa gminy Stare Czarnowo, u góry po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowiec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowiec”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowiec”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowiec”
Ziemia53°20′17″N 14°38′30″E/53,338056 14,641667
Bukowiec – 148,4 m n.p.m.
Bukowiec, wieża obserwacyjna ochrony p.poż. lasów
Przełęcz Bukowa

Bukowiec – najwyższe wzniesienie głównego grzbietu Wzgórz Bukowych i całego Pobrzeża Szczecińskiego, o wysokości 148,4 m n.p.m.[1], położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, na obszarze Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”.

Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, położone między przełęczami: Trzech Braci na zachodzie i Bukową na wschodzie. Wierzchołek płaski i rozległy, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku[2].

Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

0,4 km na północny wschód Mały Bukowiec.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkusz N-33-90-C-d-3 (Szczecin - Klęskowo). Mapa topograficzna Polski 1:10 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2002. ​ISBN 83-239-3286-7​.
  2. Wojciech Lipniacki: Knieja Bukowa pod Szczecinem. Przewodnik. Warszawa: Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK, 1981, s. 79-80.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]