Cerkiew Opieki Matki Bożej w Miękiszu Starym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Miękiszu Starym
Distinctive emblem for cultural property.svg A-1326 z dnia 23.04.2015[1]
Ilustracja
Elewacja frontowa
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Miękisz Stary
Wyznanie katolickie
Kościół greckokatolicki
Wezwanie Opieki Matki Bożej
Położenie na mapie gminy Laszki
Mapa lokalizacyjna gminy Laszki
Miękisz Stary, cerkiew
Miękisz Stary, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Miękisz Stary, cerkiew
Miękisz Stary, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Miękisz Stary, cerkiew
Miękisz Stary, cerkiew
Położenie na mapie powiatu jarosławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jarosławskiego
Miękisz Stary, cerkiew
Miękisz Stary, cerkiew
Ziemia50°01′24,0″N 22°57′20,0″E/50,023333 22,955556

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Miękiszu Starym − drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Miękiszu Starym.

Od 1947 obiekt nieczynny kultowo.

Historia obiektu[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Matki Bożej, zbudowana w latach 1803−1811 jest budynkiem o wyraźnych nawarstwieniach stylowych. Najstarszą częścią jest zrąb ścian sanktuarium. Do niego dostawiono na przełomie XIX/XX w. nawę i babiniec. W 1885 wykonano pseudosklepienie nawy, a bryłę świątyni wzbogacono o zakrystię i kruchty. Należała do parafii greckokatolickiej w Miękiszu Nowym. W 1883 gontowe poszycie dachu zastąpiono blachą. W 1885 uzupełniono malowidła ścienne. Po 1947 opuszczona. W 1976 rozebrano dzwonnicę z XVII wieku. W 1989 wykonano prowizoryczne zabezpieczenie oraz utrwalono polichromię w babińcu.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla drewniana konstrukcji zrębowej, trójdzielna, orientowana, posadowiona na podwalinie dębowej układanej na dużych kamieniach. Budynek jest jednym z nielicznych, w drewnianej architekturze cerkiewnej południowo-wschodniej Polski, przykładów inspirowanych murowanym barokowym budownictwem sakralnym.

W 1964 i 1965 jej wyposażenie (75 obiektów) w tym wielostrefowy, ramowy ikonostas z ok. 1815, dwa ołtarze boczne, feretrony przeniesiono do Muzeum-Zamku w Łańcucie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2020-09-30. [dostęp 24.09.2017].
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa. Portal E-Zabytek: Informacja o zabytku: Miękisz Stary - Cerkiew p.w. Pokrow Bogarodzicy. [dostęp 2013-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dmytro Błażejowśkyj - "Istorycznyj szematyzm Peremyskoji Eparchiji z wkluczennjam Apostolśkoji Administratury Łemkiwszczyny (1828-1939)", Lwów 1995, ​ISBN 5-7745-0672-X​.
  • Maciej Skowroński, Cerkwie Nadsania, Nowy Sącz: Wydawnictwo Fundacja, 2005, s. 25, ISBN 83-88887-42-4, OCLC 69292294.
  • Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, Krzysztof Zieliński (red.), Rzeszów: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia „Pro Carpathia”, 2015, s. 186, ISBN 978-83-61577-68-3, OCLC 922211420.