Cetotheriidae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cetotheriidae
Brandt, 1872
Cetotherium – rekonstrukcja
Cetotherium – rekonstrukcja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd walenie
Podrząd fiszbinowce
Rodzina Cetotheriidae

Cetotheriidae – rodzina waleni z grupy fiszbinowców. Tradycyjnie klasyfikowano do niej walenie mające fiszbiny, których nie można było zaklasyfikować do żadnej ze współczesnych rodzin. W obecnym rozumieniu grupa ta obejmuje rodzaje Cetotherium, Cephalotropis, Herentalia, Herpetocetus, Joumocetus, Kurdalagonus, Metopocetus, Nannocetus, Piscobalaena, Vampalus, Zygiocetus i przypuszczalnie Caperea. Są to dość niewielkie walenie, przeważnie o długości 4–6 metrów – największy z nich, walenik mały, ma ok. 6,5 m długości[1]. W zapisie kopalnym Cetotheriidae znane od środkowego miocenu – najstarszym znanym przedstawicielem Cetotheriidae może być Metopocetus, którego skamieniałości pochodzą sprzed 13,6–16 mln lat (albo sprzed 9–10 mln lat – nie ma pewności, z jakiej lokalizacji pochodzą szczątki). Kilka innych rodzajów jest również znanych sprzed ponad 10 mln lat. Cetotheriidae przetrwały do czwartorzędu, na co wskazują pozostałości Herpetocetus odkryte w osadach środkowoplejstoceńskiej formacji Falor w Kalifornii[2]. Analizy kladystyczne przeprowadzona przez Fordyce'a i Marksa (2013, 2015) sugerują, że Cetotheriidae nie są grupą wymarłą, ponieważ należy do niej współczesny gatunek Caperea marginata[3][4]. Zgadzają się z tym również niektórzy inni autorzy[1][5], jednak według Biscontiego (2012) C. marginata nie jest jednak blisko spokrewniona z Cetotheriidae i należy do odrębnej rodziny walenikowatych (Neobalaenidae)[6]. Jeśli faktycznie należy on do Cetotheriidae, rodzina walenikowatych staje się podrodziną Neobalaeninae w obrębie Cetotheriidae[1].

Przypisy

  1. a b c Felix G. Marx, Olivier Lambert, Mark D. Uhen, Cetacean Paleobiology, Chichester, Hoboken: John Wiley and Sons, 2016, ISBN 978-1118561362.
  2. Robert W. Boessenecker. Pleistocene survival of an archaic dwarf baleen whale (Mysticeti: Cetotheriidae). „Naturwissenschaften”. 100 (4), s. 365–371, 2013. DOI: 10.1007/s00114-013-1037-2 (ang.). 
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać R. Ewan Fordyce, Felix G. Marx. The pygmy right whale Caperea marginata: the last of the cetotheres. „Proceedings of the Royal Society B”. 280 (1753): 20122645, 2013. DOI: 10.1098/rspb.2012.2645 (ang.). 
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Felix G. Marx, R. Ewan Fordyce, Baleen boom and bust: a synthesis of mysticete phylogeny, diversity and disparity, „Royal Society Open Science”, 2 (4), 2015, s. 140434, DOI10.1098/rsos.140434 (ang.).
  5. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Graham J. Slater, Jeremy A. Goldbogen, Nicholas D. Pyenson, Independent evolution of baleen whale gigantism linked to Plio-Pleistocene ocean dynamics, „Proceedings of the Royal Society B”, 284 (1855), 2017, s. 20170546, DOI10.1098/rspb.2017.0546 (ang.).
  6. Michelangelo Bisconti. Comparative osteology and phylogenetic relationships of Miocaperea pulchra, the first fossil pygmy right whale genus and species (Cetacea, Mysticeti, Neobalaenidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 166 (4), s. 876–911, 2012. DOI: 10.1111/j.1096-3642.2012.00862.x (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]

  1. Cetotheriidae (ang.). Mikko's Phylogeny Archive. [dostęp 22 grudnia 2012].