Chacerim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chacerim
חצרים
Ilustracja
Kibuc Chacerim z lotu ptaka, 1958
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Południowy
Wysokość 241 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

744
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Chacerim
Chacerim
Ziemia31°14′25″N 34°42′51″E/31,240278 34,714167
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Chacerim (hebr. חצרים; pol. Zamieszkane Osiedle; pisownia w ang. Hatzerim) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Bene Szimon, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na niewielkim wzgórzu w północnej części pustyni Negew, w odległości około 40 kilometrów od Morza Śródziemnego i 6 kilometrów na zachód od miasta Beer Szewy. Na północ i południe od kibucu rozciągają się wysokie wzgórza, na wschodzie jest miasto Beer Szewa, natomiast na zachodzie jest baza lotnicza Chacerim ze słynnym Muzeum Izraelskich Sił Powietrznych.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Liczba mieszkańców Chacerim[1]:


Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Chacerim został założony w nocy z 5 na 6 października 1946, jako jedno z jedenastu osiedli żydowskich utworzonych w północnej części pustyni Negew w ramach operacji „11 Punktów na Negewie” (hebr. הנקודות, 11 HaNekudot) realizowanej przez Agencję Żydowską. Do kibucu dołączyli później żydowscy imigranci z Iranu. Jako jedną z pierwszych inwestycji wybudowano wodociąg z kibuców Gewaram i Nir Am. Umożliwiło to rozpoczęcie nawadniania okolicznych 6 tys hektarów pustynnej ziemi uprawnej.

Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie i do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Egipcjanie zniszczyli wodociąg, pozostawiając mieszkańców kibucu bez wody. Dopiero w październiku Siłom Obronnym Izraela udało się przełamać egipskie linie i dotrzeć do kibucu z zaopatrzeniem. W następnych miesiącach Chacerim pełnił rolę bazy wypadowej wojsk izraelskich do zajęcia centralnej części pustyni Negew.

Po wojnie wznowiono uprawę okolicznych gruntów, jednak zbyt duże zasolenie ziemi nie gwarantowało dobrych plonów. Ze względu na trudności gospodarcze część mieszkańców opuściła w 1959 kibuc, któremu groziło całkowite opuszczenie i przeniesienie w nową lokalizację. Stopniowo jednak rozwijano nowoczesne metody upraw ziem pustynnych, które pozwoliły zagospodarowywać lokalne grunty. W 1965 w Chacerim osiedliła się grupa imigrantów z Argentyny. W latach 60. XX wieku w sąsiedztwie wybudowano bazę lotniczą Chacerim. Mieszkańcy kibucu udzielili w 1973 wsparcia przy zakładaniu nowej osady żydowskiej Ketura. W 1990 roku w Chacerim osiedliła się grupa imigrantów z Brazylii[2].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Biura firmy Netafim w kibucu Chacerim

Nazwa kibucu Chacerim (Wieś lub Podwórza) wywodzi się z Księgi Izajasza 42:11 - „Niech głos podniesie pustynia z miastami, osiedla, które zamieszkuje Kedar. Mieszkańcy Sela niech wznoszą okrzyki, ze szczytów gór niech nawołują radośnie!.”[a][3].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest hala sportowa, siłownia, boiska do piłki nożnej i koszykówki, oraz korty tenisowe.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się szkoła podstawowa oraz ośrodek nauki języka hebrajskiego (ulpan) dla imigrantów[4].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Chacerim jest jednym z pierwszych kibuców, który odchodzi od tradycyjnej gospodarki opartej na rolnictwie i rozwija działalność przemysłowo biznesową. Wielkość produkcji rolniczej systematycznie z roku na rok jest coraz mniejsza. Obecnie uprawy rolnicze koncentrują się na jojoba, której areał sięga 2,3 tys. hektarów. Produkuje się z niej olej jojoba dla potrzeb producentów kosmetyków. Na pozostałych 6,5 tys hektarów uprawia się pszenicę, słoneczniki, groch, arbuzy, ziemniaki i orzeszki ziemne. Pola uprawne nawadniane są nowoczesnym systemem nawadniania kropelkowego. Wykorzystuje się do tego oczyszczone ścieki.Tutejsza hodowla bydła mlecznego obejmuje 300 krów[2]. Od 1965 w kibucu działa firma Netafim, produkująca systemy nawadniające. Posiada ona swoje fabryki w kibucach Maggal i Jiftach w Izraelu, oraz w Stanach Zjednoczonych, RPA i Australii[5].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest sklep wielobranżowy i pralnia.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się w kierunku północnym na drogę nr 2357, którą jadąc na zachód dojeżdża się do bazy lotniczej Chacerim, natomiast jadąc na wschód dojeżdża się do aglomeracji miejskiej Beer Szewy.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Centralne Biuro Statystyczne (hebr.). W: Centralne Biuro Statystyczne [on-line]. [dostęp 2011-08-23].
  2. a b Siedziba kibucu (hebr.). W: Kibbutz Hatzerim [on-line]. [dostęp 2011-08-24].
  3. Carta's Official Guide to Israel and Complete Gazetteer to all Sites in the Holy Land. Jerusalem: Carta, 1993, s. 192. ISBN 965-220-186-3.
  4. About Hatzerim (ang.). W: Kibbutz Hatzerim [on-line]. [dostęp 2011-08-24].
  5. Netafim (ang.). W: Netafim [on-line]. [dostęp 2011-08-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]