Ciechanowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ciechanowice
Herb
Herb Ciechanowic
Ciechanowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kamiennogórski
Gmina Marciszów
Liczba ludności (III 2011) 987[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75 7410
Kod pocztowy 58-410
Tablice rejestracyjne DKA
SIMC 0191030
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Ciechanowice
Ciechanowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ciechanowice
Ciechanowice
Ziemia 50°53′28″N 15°59′18″E/50,891111 15,988333

Ciechanowice (do 1945 r. niem. Rudelstadt) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Marciszów, w przełomie Bobru, na pograniczu Gór Kaczawskich i Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie od XVI do XVIII wieku w Ciechanowicach eksploatowano złoża miedzi, ołowiu i srebra. Dzięki górnictwu miejscowość rozrosła się tak, że w roku 1754 uzyskała prawa miejskie - wolnego miasta górniczego[2], a wraz z nimi herb, na którym widniały symbole górnicze: skrzyżowane młotki (perlik i żelazko[2]) i prymitywny wyciąg szybu. Wkrótce potem złoża wyczerpały się, a w roku 1809 Ciechanowice prawa miejskie utraciły.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Augustyna, z 1577 r.
  • zespół pałacowy:
    • pałac z XVII w., przebudowany w pierwszej połowie XVIII i na przełomie XIX/XX w., otoczony fosą (obecnie pałac jest własnością prywatną)
    • park, z połowy XIX w.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. 2,0 2,1 Tadeusz Dziekoński: Wydobywanie i metalurgia kruszców na Dolnym Śląsku od XIII do połowy XX wieku, Ossolineum, 1972, s. 216
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28 sierpnia 2012]. s. 60.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]