Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Ilustracja
Centralna część cmentarza
Państwo  Polska
Miejscowość Herb wroclaw.svg Wrocław
Typ cmentarza wojskowy
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 0,75 ha
Data otwarcia 2 XI 1928
Zarządca Gmina Wrocław
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu
Ziemia51°05′09,15″N 16°58′30,08″E/51,085875 16,975022

Cmentarz Żołnierzy Włoskich – nekropolia we Wrocławiu, na której pochowani są żołnierze włoscy – jeńcy wzięci do niewoli niemieckiej, po przegranej przez Włochy bitwie pod Caporetto dnia 24 października 1917 roku.

Budowę cmentarza rozpoczęto w roku 1927, w granicach ówczesnego Cmentarza Grabiszyńskiego, a jej koszty pokrywał w całości rząd włoski. Pierwsze ciała pogrzebano w połowie tegoż roku, jednak oficjalnie nekropolię otwarto dopiero 2 XI 1928 r. Złożono tu szczątki 1017 żołnierzy zmarłych w obozach jenieckich we Wrocławiu oraz w 71 innych miejscowościach wschodnich obszarów Niemiec, w tym Dolnego Śląska. Cmentarz powstał na wydzielonej z Cmentarza Grabiszyńskiego III kwaterze numer 50, w centralnej części stanął obelisk zaprojektowany przez Angelo Regrettiego, z napisem w języku włoskim: Pax – L'Italia ai suoi figli caduti nella guerra mondiale MCMXV-MCMXVIII (Pokój – Włochy swoim synom poległym w wojnie światowej 1915-1918). Uroczystość otwarcia miała miejsce dnia 2 listopada roku 1928. Od grudnia 1943 do sierpnia 1944 pochowano tu także 20 żołnierzy włoskich wziętych do niewoli po odsunięciu od władzy Mussoliniego, dokonanej przez marszałka Badogliego, a w okresie od 1947 do 1950 stopniowo przenoszono tu tymczasowe groby 27 żołnierzy (i być może cywili) włoskich, poległych w czasie oblężenia Wrocławia w roku 1945 i pochowanych pierwotnie na prowizorycznych kwaterach w całym Wrocławiu. W 1957 r. dzięki staraniom rządu włoskiego dokonano ekshumacji wszystkich Włochów zmarłych w 1943-1944 i 10 ciał z czasów oblężenia Wrocławia i pochowano je na Cmentarzu Żołnierzy Włoskich w Warszawie. Trzaskowska przypuszcza, że wtedy też ekshumowano pozostałe ofiary oblężenia Wrocławia i pochowano je we Włoszech, jednak żadne dokumenty na to nie zachowały się. W tej samej dekadzie pierwotne nagrobki międzywojenne zastąpione nowymi, które przetrwały do dziś[1].

Obecnie kwatera ta otoczona jest terenem Parku Grabiszyńskiego

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trzaskowska s. 232-236

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Trzaskowska G., 2008: Cmentarze wojenne we Wrocławiu w latach 1939-2002. Wydawca: Instytut Pamięci Narodowej, Wrocław. ​ISBN 978-83-926417-9-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]