Corona 97

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corona 97
SRV 664 (1022-1, A00543), SRV 658 (1022-2, A00545)
CORONA-Discoverer vision.jpg
Inne nazwy KH-4A 1022, OPS 5543, CORONA 1022, CORONA J-22, Camera Nos. 168 i 169, Discoverer 96, Agena 1613, FTV-1617, S01457
Indeks COSPAR 1965-057A
Zaangażowani Stany Zjednoczone CIA, USAF
Rakieta nośna Thor SLV-2A Agena D
Miejsce startu Vandenberg, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 182 km
Apogeum 464 km
Okres obiegu 90,90 min
Nachylenie 85,1°
Mimośród 0,021026
Czas trwania
Początek misji 19 lipca 1965 (22:01:12 UTC)
Koniec misji 28 lipca 1965
Powrót do atmosfery 18 sierpnia 1965
Wymiary
Kształt walca
Masa całkowita 1500 kg

Corona 97amerykański satelita rozpoznawczy do wykonywania zdjęć powierzchni Ziemi. Dwudziesty drugi statek serii KeyHole-4A tajnego programu CORONA. Kapsuły powrotne odzyskano 24 i 28 lipca 1965.

Start rakiety Thor Agena z satelitą Corona 97

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza faza misji (1022-1) obejmowała 38. okrążeń Ziemi, w trakcie których wykonywano zdjęcia, w tym 32. okrążenia operacyjne, 4. krajowe, jedno łączone i jedno inżynieryjne. Pierwszą kapsułę odzyskano 24 lipca 1965 (65. okrążenie). Bez przerw rozpoczęto fazę drugą (1022-2). Złożyły się na nią 34 okrążenia, w tym 29. operacyjnych, 4. krajowe i 1 inżynieryjne. Kapsułę przechwycono 28 lipca 1965 (144. okrążenie). Średnie zakrycie chmurami dla fazy pierwszej wynosiło 40%, a dla drugiej – 41%.

Obie kamery pracowały satysfakcjonująco (85 w skali MIP). Kilka ostatnich zdjęć wykonanych przez pierwszą kamerę było zanieczyszczonych, najpewniej na skutek dłuższego niż zwykle przechowywania satelity przed startem (z powodu usterki technicznej rakiety start przełożono z 9 na 19 lipca).

Między 30 a 31 okrążeniem miała miejsce anomalia w odbiorze rozkazów z Ziemi, której wynikiem było przestawienie się pokładowego zegara o 18 sekund. Anomalia ustąpiła samoistnie, a wstępne badania świadczyły o możliwości wystąpienia interferencji w paśmie S lub VHF, albo o usterce toru pasma S w satelicie.

Między 1 a 47 okrążeniem kamery nie pracowały w trybie stereo w celu zbadania stabilności pojazdu w trakcie niejednoczesnej pracy kamer.

Satelita spłonął w atmosferze 18 sierpnia 1965.

Zawartość materiału zdjęciowego[edytuj | edytuj kod]

Na wykonanych zdjęciach analitycy zidentyfikowali 207 interesujących obiektów, w tym przede wszystkim:

  • zidentyfikowano trzy stanowiska startowe rakiet międzykontynentalnych we wczesnej fazie budowy, dwa prawdopodobne, jedno możliwe
  • zidentyfikowano siedem miejsc lub obszarów startów rakiet, w większości potwierdzonych
  • zidentyfikowano zakład montażu pocisków międzykontynentalnych
  • potwierdzono poprzednio zidentyfikowany plac budowy jako możliwe nowe miejsce testowania silników rakietowych


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]