Corona 99

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corona 99
Inne nazwy Multi Research Payload Vehicle, MRPV, Frankensat, Starfish Radiation 2, OPS 3373, FTV 1602
Indeks COSPAR 1965-F10
Indeks NORAD F00358
Zaangażowani Stany Zjednoczone USAF
Rakieta nośna Thor SLV-2 Agena D
Miejsce startu Vandenberg Air Force Base, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Apogeum 11 km
Czas trwania
Początek misji 2 września 1965
(20:00:16 UTC)
Koniec misji 2 września 1965
Wymiary
Masa całkowita 1150 kg

Corona 99 (również: Multi Research Payload Vehicle, MRPV, Frankensat[1], Starfish Radiation 2[a], OPS 3373, FTV-1602) – amerykański satelita naukowy zrealizowany przez Siły Powietrzne USA w ramach programu wywiadowczego Corona. Satelita nie osiągnął orbity. W wyniku silnego wiatru rakieta została zniszczona, a satelita spadł na Ziemię, na przyczepę kempingową – bez żadnych ofiar.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Satelitę stanowił zmodyfikowany człon Agena D. Satelita miał masę około 1100 kg. Za jego budowę odpowiadały firmy Lockheed Martin, Allis Chalmers, a także Aerospace Corporation, Thompson Ramo-Wooldridge, Uniwersytet w Heidelbergu, Uniwersytet Harvarda, University of Maryland, General Electric i in.

Statek składał się z 21 instrumentów naukowych umieszczonych w Agenie:

  • eksperyment pomiaru nocnej poświaty Ziemi
Eksperyment miał za zadanie obserwować poświatę Ziemi na czterech długościach fal (391,4 nm, 557,7 nm, 573,5 nm i 630 nm) i szukać korelacji z cząstkami energetycznymi przechwytywanymi przez puszkę Faradaya. Dzienną półkulę obserwować miał monochromator Fastiego-Eberta, w zakresie 160-320 nm. Instrument uzupełniał detektor promieniowania rentgenowskiego.
  • minisatelita Satellite High Frequency Ionospheric Project (SHIP) (indeks NORAD: F00359)
Był to mały satelita do badań propagacji fal radiowych, który miał odłączyć się od MRPV po kilku minutach po osiągnięciu orbity. Lecąc w formacji z MRPV miano za jego pomocą badać propagację fal między oboma satelitami, oraz między nimi a stacjami naziemnymi.

Start i Frankensat[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza próba startu z 31 sierpnia 1965 (godz. 07:05 czasu lokalnego) została przerwana na sekundę przed startem z powodu usterki elektronicznej.

Start MRPV w dniu 2 września 1965 (godz. 20:00:16 UTC) z kosmodromu Vandenberg został opóźniony o 45 minut z uwagi na pociąg przejeżdżający przez strefę bezpieczeństwa startu. Start początkowo przebiegał normalnie, ale silny wiatr na większych wysokościach zaczął spychać rakietę w kierunku lądu. Odchylenie od planowanego toru lotu przekroczyło w końcu ponad 335 metrów, przechodząc przez linię, po przekroczeniu której oficer bezpieczeństwa kosmodromu zobowiązany jest zainicjować procedurę samozniszczenia rakiety (w około 60 sekundzie lotu na wysokości 11 km).

Szczątki rakiety i ładunku spadły jednak częściowo na ląd. Duży fragment satelity spadł na zamieszkałą przez kobietę w ciąży i jej dwoje dzieci przyczepę kempingową. Ponieważ upadł on mniej więcej pośrodku przyczepy, a matka i dzieci znajdowały się akurat w przeciwnych jej krańcach, nikomu nic się nie stało.

Na to, że procedura bezpieczeństwa nie spełniła swojej roli, mogły mieć wpływ dwa czynniki:

  1. Rakieta została wyposażona w niestandardową, dużą osłonę aerodynamiczną, dla której nie opracowano nowych parametrów granicznych lotu.
  2. Oficer bezpieczeństwa nie zdetonował rakiety od razu, czekając chwilę czy nie powróci ona na kurs.

Nieudany start otrzymał oznaczenie 1965-F10 w katalogu COSPAR i F00358 w katalogu NORAD.

Z uwagi na jego konstrukcję i wygląd, a także to, że kilka elementów satelity zostało powtórnie wykorzystanych, prasa nadała mu określenie Frankensat[1]. Radiometry RM-12 i RM-15 trafiły na satelitę KH-4A 43. Odzyskane ogniwo paliwowe zostało po trzech miesiącach składowania odesłane do firmy Allis Chalmers. Tam zostało naprawiony i przepracowało na Ziemi ponad 200 godzin.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyclopedia Astronautica identyfikuje go również jako część programu Starfish Radiation.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dwayne A. Day: The death of Frankensat (ang.). The Space Review, 2012-05-29. [dostęp 2015-05-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gunter Krebs: MRPV (ang.). Gunter's Space Page. [dostęp 2015-05-23].
  • Mark Wade: Starfish (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-06-23].
  • Jonathan McDowell: Master Launch Log (ang.). Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2015-05-23].