Discoverer 15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Discoverer 15
SRV 106
Ilustracja
Inne nazwy

CORONA 9010, Corona 15, CORONA C-10, Agena A 1058, FTV-1058, 1960 Mu

Indeks COSPAR

1960-012A

Indeks NORAD

S00057

Państwo

 Stany Zjednoczone

Zaangażowani

CIA, USAF

Model satelity

KeyHole-1

Rakieta nośna

Thor Agena A

Miejsce startu

Vandenberg Air Force Base

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

199 km

Apogeum

761 km

Okres obiegu

94,23 min

Nachylenie

80,9°

Mimośród

0,040944

Czas trwania
Początek misji

13 września 1960 22:14 UTC

Koniec misji

14 września 1960

Powrót do atmosfery

17 października 1960

Wymiary
Kształt

walca

Wymiary

dł. 5,85 m; śr. 1,52 m

Masa całkowita

863 kg

Discoverer 15 (również: CORONA 9010) – amerykański satelita rozpoznawczy i technologiczny. Stanowił część tajnego programu CORONA. Była to kolejna nieudana misja tego programu. Z powodu złych warunków atmosferycznych, mimo że zdążono kapsułę dostrzec z samolotu[1], zatonęła nim została przechwycona przez samoloty.

Był to ostatni statek wyniesiony przez rakietę nośną Thor Agena A i ostatni statek pierwszej serii Discoverer, KH-1. Podczas następnego lotu zastosowano nowy model drugiego stopnia rakiety, nazwany Agena B. Była o ponad dwa metry dłuższa od Agena A i umożliwiała powiększenia Discaverera i poprawienie jego niezawodności[1].

Budowa i działanie[edytuj | edytuj kod]

Moment startu rakiety Thor Agena A z satelitą Discoverer 15

Cylindryczny człon Agena A, główna część satelitów serii Discoverer, zawierał wyposażenie podobne do misji Discoverer 13. Na pewno znalazły się tam: system telemetrii, rejestrator taśmowy, odbiorniki komend radiowych, czujnik horyzontu. Na statku zamontowano także światła, które miały umożliwić śledzenie optyczne (jasność satelity wynosiła około 7 do 6 magnitudo). Prawdopodobnie w kapsule umieszczono żywe organizmy.

Kapsuła miała kształt cylindra o średnicy 56 cm i głębokości 145[potrzebny przypis] cm. Stożkowe zakończenie wydłużało ją do około 102 cm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b T.A. Heppenheimer: Podbój Kosmosu. Tajne epizody amerykańskich i radzieckich programów kosmicznych. Warszawa: Wydawnictwo Amber Sp. z o.o., 1999, s. 174. ISBN 83-7169-852-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]