Corrado Gini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corrado Gini
Ilustracja
Corrado Gini około 1945
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1884
Motta di Livenza
Data i miejsce śmierci 13 marca 1965
Rzym
Zawód, zajęcie statystyk, demograf

Corrado Gini, Konrad Gini (ur. 23 maja 1884 w Motta di Livenza, zm. 13 marca 1965 w Rzymie) – włoski statystyk i demograf. Twórca współczynnika Giniego, miary nierównomiernego rozkładu wartości, w szczególności nierównomiernego rozkładu dochodu w społeczeństwie. Opisał właściwości rozkładu beta, zasugerowanego wcześniej przez Karla Pearsona[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1905 ukończył Uniwersytet Boloński, a potem rozwijał karierę akademicką na uniwersytetach w Cagliari (do 1913), Padwie (do 1925) oraz Rzymie. Prowadził tam wykłady z zakresu nauk politycznych, jak również statystyki i ekonomii. Od 1926 do 1932 pełnił obowiązki dyrektora Istituto centrale di statistica. W tym czasie zaangażował się w działania ruchu faszystowskiego, ale stopniowo wycofywał swoją aktywność w tym zakresie, koncentrując się bardziej na aktywności akademickiej. Mimo tego do 1945 nie zerwał oficjalnie z faszystami, co zaowocowało zakazem wykładów. W 1946 sąd przywrócił mu prawo nauczania[2].

Był założycielem czasopism naukowych, m.in. „Metronu” (1920) oraz „Genusa” (1934). Do jego zainteresowań naukowych należały: biologiczne, demograficzne, statystyczne, społeczne i gospodarcze uwarunkowania rozwoju nowoczesnych narodów, był współtwórcą nowoczesnej ekonometrii[2].

W latach 30. XX wieku odbył podróż do Polski i na Litwę. Badał tam społeczności karaimskie. Wyniki ekspedycji Giniego, podważające rasowe związki Karaimów i Żydów, nabrały znaczenia podczas klasyfikowania przez Niemców tej społeczności w kontekście holocaustu i łagodniejszego jej przez nich potraktowania[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Italo Scardovi, Remembering Corrado Gini, „METRON”, 74 (1), 2016, s. 1–10, DOI10.1007/s40300-016-0080-0, ISSN 0026-1424 [dostęp 2017-01-30] (ang.).
  2. a b c Rafał Witkowski, Los Karaimów podczas II wojny światowej. Kilka uwag historyka, UAM, Poznań, 2014, s. 165-167