Cytadela Autarchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cytadela Autarchy
The Citadel of the Autarch
Autor Gene Wolfe
Typ utworu fantastyka
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania USA
Język angielski
Data wydania 1983
Wydawca Simon & Schuster
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1995
Wydawca Iskry
Przekład Arkadiusz Nakoniecznik

Cytadela Autarchy (ang. The Citadel of the Autarch) – powieść fantastyczna autorstwa Gene’a Wolfe’a, czwarta część cyklu Księga Nowego Słońca. W 1984 roku dostała Nagrodę Campbella[1], a w 1983 nominowana była do Nebuli.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Severian porzuciwszy Thrax zmierza na północ z zamiarem oddania Pazura. Trafia do zamku Baldandersa i odkrywa kolejne z jego sekretów. W trakcie podróży zostaje żołnierzem, sługą Peleryn, i jeńcem Agii i Vodalusa. Spotyka po raz ostatni Autarchę Wspólnoty i staje się nim. Powraca do Cytadeli i zrozumiawszy kim jest Dorcas, odnajduje jej syna i zabiera go do niej. Wybiera Valerię na swoją żonę i zasiadłszy na tronie Wspólnoty spisuje historię swej podróży - Księgę Nowego Słońca.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. John W. Campbell Memorial Award 1984. Science Fiction Awards Database. [dostęp 5.07.2018]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-08)].