Cztery artykuły praskie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Vinohrady-evangelick%C3%BD-kostel-plaketa2020a.jpg/375px-Vinohrady-evangelick%C3%BD-kostel-plaketa2020a.jpg)
Cztery artykuły praskie – zbiór podstawowych postulatów opracowany przez duchowieństwo czeskie podczas dysput teologicznych w latach 1417–1420. Cztery artykuły praskie zawierały w sobie zasady doktrynalne jakie uznawali wszyscy wyznawcy husytyzmu.
Cztery artykuły praskie zostały uchwalone 3 kwietnia 1420 roku w Pradze. Były fragmentem manifestu narodowego z 27 maja 1420 roku skierowanego przeciw królowi Zygmuntowi Luksemburskiemu i krzyżowcom, w którym tłumaczono przyczyny schizmy w Kościele czeskim oraz przedstawiano argumenty za rewolucją jaką było powstanie husyckie.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Artykuły praskie były zbiorem postulatów wynikających z nauczania Jana Husa. Zawierały żądania wszystkich skrzydeł politycznych i denominacji husytów wobec Kościoła katolickiego. Domagano się w nich:
- Prawa do swobodnego głoszenia Słowa Bożego,
- Przywrócenia komunii pod dwiema postaciami dla świeckich,
- Odebrania duchowieństwu władzy świeckiej i sekularyzacji dóbr kościelnych,
- Karania za grzechy śmiertelne przez władzę świecką[1].
Cztery artykuły praskie były przez stronnictwa husyckie różnie interpretowane i z czasem modyfikowane. Szlachta czeska po ich uchwaleniu w swoich odezwach świadomie pomijała postulat o publicznym sądzeniu grzechów śmiertelnych. Utrakwiści zwracali głównie uwagę na komunię pod dwiema postaciami, wolność głoszenia kazań w językach narodowych oraz udział świeckich w wyborze hierarchii duchownej. Radykałowie husyccy natomiast kierowali się nimi dosłownie. Zaowocowało to różnorodnością interpretacji Pisma Świętego, całkowitymi zmianami w sprawowaniu obrzędów, a także tworzeniem różnych szkół i denominacji religijnych w łonie husytyzmu, takich jak: adamici, bracia czescy, orebici, sierotki, taboryci.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Natale Benazzi: 1001 faktów z historii Kościoła. Kraków: Wydawnictwo Salwator, 2010, s. 177.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Malcolm Lambert. Herezje średniowieczne: od reformy gregoriańskiej po reformację. Gdańsk, Warszawa 2002. ISBN 83-7233-043-3
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Cztery artykuły praskie. fit.vutbr.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-06-26)].