Dahomej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dahomej (Dahomey) – dawne państwo w Afryce Zachodniej, na obszarze dzisiejszego Beninu[1], które powstało jako królestwo ludu Fon na początku XVII wieku.

Państwo stało się centrum handlu niewolników na tzw. Wybrzeżu Niewolniczym. W 1. połowie XIX wieku Dahomej podbił inne mniejsze państewka tego regionu, dokonując tego przy pomocy niezwykle brutalnej armii złożonej z 12 000 kobiet[2]. Wkrótce sam stał się kolonią francuską w 1892. Jednak wojna rozpoczęta w tym samym roku po dwóch latach przyniosła mu ponowną kilkuletnią niepodległość w latach 1894-1899. W latach 1904-58 wchodził w skład Francuskiej Afryki Zachodniej. W latach 1958-59 jako odrębna republika autonomiczna wchodził w skład Wspólnoty Francuskiej.

W 1960 Dahomej uzyskał niepodległość. Dopiero w 1975 zmienił nazwę na Benin, nawiązującą do innego dawnego państwa afrykańskiego (Królestwo Benin), które istniało na terenach dzisiejszej Nigerii.

Stolica Dahomeju[edytuj]

Ośrodkiem władz królestwa Dahomeju przez cały okres jego istnienia było miasto Abomey, sławne m.in. za sprawą kompleksu dziesięciu pałaców królewskich wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W XX wieku stolicą kraju stało się Porto-Novo.

Królowie Dahomeju[edytuj]

Przypisy

  1. Za hasłem na "Portalu Wiedzy" - jednym z serwisów onet.pl
  2. Richard Wrangham, Dale Peterson: Demoniczne Samce. Warszawa: PIW, 1999. ISBN 8306027469.