Dainius Junevičius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dainius Junevičius
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1958
Kowno
Ambasador Litwy w Polsce
Okres od 30 czerwca 1992
do 15 maja 1994
Następca Antanas Valionis
Ambasador Litwy w Grecji
Okres od 2001
do 2006
Poprzednik Vidmantas Pavilionis
Następca Artūras Žurauskas
Ambasador Litwy w Egipcie
Okres od 5 października 2010
do 3 sierpnia 2015
Poprzednik Ginutis Voveris
Następca Arvydas Daunoravičius
Ambasador Litwy w Republice Południowej Afryki
Okres od 14 grudnia 2020
Poprzednik Sigita Jakštonytė
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP

Dainius Junevičius (ur. 28 lipca 1958 w Kownie) – litewski fizyk, historyk fotografii, dyplomata, pierwszy ambasador Litwy w Polsce po odzyskaniu niepodległości w 1991. Ambasador Litwy w Grecji i Egipcie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1976 ukończył szkołę średnią nr 12 w Kownie. W latach 1976–1981 studiował fizykę na Uniwersytecie Wileńskim, a od 1985 do 1988 był słuchaczem studium doktoranckiego w Instytucie Fizyki Półprzewodników Litewskiej Akademii Nauk.

Od 1981 pracował jako inżynier w Instytucie Naukowo-Badawczym „Venta” w Wilnie, a od 1983 do 1990 był młodszym pracownikiem naukowym w Instytucie Fizyki Półprzewodników Litewskiej Akademii Nauk.

W 1991 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Litwy jako starszy referent w Wydziale Europy Środkowo-Wschodniej. W tym samym roku został skierowany do Warszawy z misją zorganizowania Litewskiego Biura Informacyjnego. 2 września 1991 minister spraw zagranicznych Litwy Algirdas Saudargas powołał go na funkcję chargé d’affaires. Od 30 czerwca 1992 do 15 maja 1994 Junevičius sprawował funkcję Ambasadora Republiki Litewskiej w Polsce.

Po powrocie do kraju pracował w Wydziale Kultury Instytutu Kultury i Sztuki (obecnie Instytut Badań nad Kulturą Litwy). W latach 1995–1997 był szefem przedstawicielstwa Kredyt Banku w Wilnie. W 1997 powrócił do pracy w dyplomacji obejmując stanowisko generalnego inspektora w MSZ. W latach 2001–2006 był ambasadorem w Grecji, od 2002 akredytowanym także w Bułgarii, Rumunii i Albanii. Od 2006 do 2008 był zatrudniony w Departamencie Informacji i Komunikacji Społecznej MSZ jako ambasador do specjalnych poruczeń. W 2008 objął kierownictwo Specjalnej Misji Republiki Litewskiej w Afganistanie w randze ambasadora. 5 października 2010 prezydent Litwy wystawiła mu listy uwierzytelniające jako drugiemu w historii ambasadorowi Litwy w Egipcie[1], z dodatkową akredytacją w Katarze, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Kuwejcie, Jordanii, Arabii Saudyjskiej, Libanie. Reprezentował także Litwę w Lidze Państw Arabskich. Pracę w Egipcie zakończył 3 sierpnia 2015[2]. Po powrocie do kraju pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych zajmując stanowisko ambasadora ds. kontaktów z organizacjami żydowskimi[3].

11 listopada 2020 Rada Ministrów Litwy zaakceptowała jego kandydaturę na stanowisko Ambasadora w Republice Południowej Afryki. Po otrzymaniu listów uwierzytelniających od Prezydenta pracę rozpoczął 14 grudnia 2020[4].

Działalność naukowa i publikacje[edytuj | edytuj kod]

Dainius Junevičius jako historyk fotografii specjalizuje się w badaniach litewskiej fotografii XIX wieku ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Abdona Korzona i Józefa Czechowicza. Zajmuje się także historią fotografii stereoskopowej. W 2010 dzięki jego staraniom na Cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie odnaleziono miejsce pochówku i poświęcono nagrobek Józefa Czechowicza[5]. Był kuratorem wystawy „Wilno Józefa Czechowicza" (2015)[6] w Muzeum im. Vytautasa Kasiulisa w Wilnie oraz „Józef Czechowicz i jego epoka w fotografii” w Wileńskiej Galerii Obrazów Litewskiego Narodowego Muzeum Sztuki (2018)[7]. Jest autorem, m.in.:

  • „Kuršių nerija anno 1900: Tilžės fotografo Roberto Minzloffo (1855–1930) stereoskopinių fotografijų rinkinys „Kurische Nehrung“ Tilsit, 1900", (z Nijolė Strakauskaitė), Neringa: Liudviko Rėzos kultūros centras, 2020, ​ISBN 978-609-96164-0-7[8]
  • „Iškilioji Lietuva 1861–1918: stereoskopinių vaizdų albumas", Wilno: Artprint, 2019, ​ISBN 978-609-8180-49-7[9]
  • „Juozapas Čechavičius ir jo epocha fotografijoje: parodos katalogas", Wilno: Litewskie Muzeum Sztuki, ​ISBN 978-609-426-119-0[10]
  • „Abdonas Korzonas – pirmasis Vilniaus vaizdų fotografas", Wilno: Vilniaus dailės akademijos leidykla, 2018, ​ISBN 978-609-447-285-5[11]
  • „Sukilėlių būrių Žemaitijoje monografija" (z Ievą Šenavičienė), Wilno: Litewski Instytut Historii, 2015, ​ISBN 978-9955-847-99-1
  • „Antalis Rohrbachas 1861 m. fotografijos", Wilno: Versus Aureus, 2013, ​ISBN 978-9955-34-404-9[12]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prezidentė įteikė skiriamuosius raštus Lietuvos ambasadoriui Egipte, president.lt z 5 października 2010 (lit.)
  2. 1K-271 Dėl Dainiaus Junevičiaus atšaukimo iš Lietuvos Respublikos nepaprastojo ir įgaliotojo ambasadoria..., www.e-tar.lt [dostęp 2020-11-13].
  3. URM ambasadorius pabrėžė istorinės atminties išsaugojimo būtinumą, 22 listopada 2016 (lit.).
  4. Ignas Jačauskas, D.Junevičius skiriamas ambasadoriumi PAR, 15min.lt [dostęp 2020-11-13] (lit.).
  5. Epoka Józefa Czechowicza na wystawie w Wileńskiej Galerii Obrazów, Wilnoteka [dostęp 2020-11-13] (pol.).
  6. Juozapo Čechavičiaus Vilnius, Lietuvos nacionalinis dailės muziejus, www.lndm.lt [dostęp 2020-11-13].
  7. Józef Czechowicz i europejscy mistrzowie fotografii na wystawie w Wilnie - Wiadomości Znad Wilii, zw.lt, 4 grudnia 2018 [dostęp 2020-11-13] (pol.).
  8. VšĮ Tėviškės, Knygos Kuršių nerija ANNO 1900 pristatymas NIDOJEAlkas.lt [dostęp 2020-11-13] (lit.).
  9. Stereoskopinių vaizdų albumo „Iškilioji Lietuva. 1860–1918“ pristatymas – Lietuvos nacionalinis muziejus [dostęp 2020-11-13] (lit.).
  10. Paroda „Juozapas Čechavičius ir jo epocha fotografijoje“, Lietuvos nacionalinis dailės muziejus, www.lndm.lt [dostęp 2020-11-13].
  11. Abdonas Korzonas – pirmasis Vilniaus vaizdų fotografas, leidykla.vda.lt [dostęp 2020-11-13].
  12. Knygoje „Antalis Rohrbachas 1861 m. fotografijos“ – neregėta Lietuva, Bernardinai.lt, 23 kwietnia 2013 [dostęp 2020-11-13] (lit.).
  13. M.P. z 2001 r. nr 43, poz. 691
  14. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). president.lt. [dostęp 2011-10-08].
  15. Doroszewska wręczyła odznaczenia osobom zasłużonych dla rozwoju współpracy polsko-litewskiej - Wiadomości Znad Wilii, zw.lt, 3 maja 2019 [dostęp 2020-11-13] (pol.).