Danuta Gwizdalanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Danuta Gwizdalanka

Danuta Gwizdalanka (ur. 22 czerwca 1955 w Poznaniu) – polska muzykolog, autorka książek o muzyce, członkini Związku Kompozytorów Polskich. Żona Krzysztofa Meyera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, gdzie ukończyła muzykologię (1980) i filologię angielską (1981). W 1990 obroniła pracę doktorską Brzmieniowe aspekty kwartetów smyczkowych Beethovena.

Pracowała w Teatrze Wielkim w Poznaniu oraz w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy (1981–1991). W 1995 w University of Michigan (Ann Arbor, USA) prowadziła seminarium poświęcone polskiej muzyce po 1945 roku.

W latach osiemdziesiątych zapoczątkowała w Polsce tematykę ekologii muzyki, m.in. tłumaczeniem eseju R. Murray Schafera The Music of the Environment (Muzyka środowiska), który stał się podstawą wstępu i kanwy książki The Tuning of the World[1] tego samego autora , oraz cyklem artykułów (Strojenie trąb jerychońskich) na łamach „Ruchu Muzycznego[2]. Wprowadziła też do polskiego piśmiennictwa muzycznego nieobecny w nim wcześniej wątek genderowy, publikując książkę Muzyka i płeć (Kraków 2001). Autorka podręczników, prac poświęconych społecznym kontekstom kultury muzycznej i muzyce kameralnej (przewodnik po utworach oraz dzieje praktyki wykonawczej) oraz biografii (Witolda Lutosławskiego, Mieczysława Wajnberga, Karola Szymanowskiego).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Brzmienie kwartetów smyczkowych Ludwiga van Beethovena, Poznań: Nakom 1991
  • Przewodnik po muzyce kameralnej, Kraków: PWM 1996
  • Muzyka. Podręcznik dla szkół średnich, WSiP, Warszawa: 1997; tłum. litewskie Kowno: Sviesa 1999, 2001
  • Muzyka i polityka, Kraków: PWM 1999
  • Muzyka i płeć, Kraków: PWM 2001
Cz. 1 - Muzyka dawna, Kraków: PWM 2005
Cz. 2 - XVIII-XIX wiek, Kraków: PWM 2006
Cz. 3 - XX wiek (techniki kompozytorskie), Kraków: PWM 2009
Cz. 4 - Przemiany kultury muzycznej w XX wieku, Kraków: PWM 2011
okładka książki „Mieczysław Wajnberg. Kompozytor z trzech światów"; red. Michał J. Stankiewicz, Poznań 2013
  • Mieczysław Wajnberg. Kompozytor z trzech światów. Poznań: Teatr Wielki 2013
  • Witold Lutosławski. Wege zur Meisterschaft. (współautor K. Meyer), Saarbrücken: Pfau 2014
  • Złoty wiek muzyki kameralnej. Postacie, obyczaje i epizody z życia muzycznego. XVIII i XIX wieku (lata 1750–1850), Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk 2016
  • Der Verführer. Karol Szymanowski und seine Musik, Wiesbaden: Harrassowitz Verlag 2017
  • 100 lat z dziejów polskiej muzyki, Kraków: PWM 2019
  • One Hundred Years of Polish Music History, Kraków: PWM 2019

Hasła w Encyklopedii Muzycznej PWM, e-leksykonie Musik und Gender im Internet[4]

Cykle felietonów:

  • o muzyce XX wieku w „Ruchu Muzycznym” (2000),
  • o „złotym wieku muzyki kameralnej” w „Muzyka21” (2002–2003),
  • o Witoldzie Lutosławskim w „Ruchu Muzycznym” (2003)

Rozprawy muzykologiczne w pracach zbiorowych, artykuły publicystyczne itp.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzyka środowiska, Res Facta 9, Kraków, PWM 1982, s. 288-315.
  2. Ruch Muzyczny 1987, nr nr 19, 20, 21, 22 i 24; szczegły zob. ekologia muzyki
  3. Znamy nominacje do Nagrody im. Jana Długosza / Wydarzenia / Instytut Książki, www.instytutksiazki.pl, 22 września 2005 [dostęp 2016-03-06].
  4. MUGI - Musik und Gender im Internet
  5. Danuta Gwizdalanka. Polskie Centrum Informacji Muzycznej.