David Dacko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Dacko
President-D-Dacko stamp.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1930
Bouchia
Data i miejsce śmierci 20 listopada 2003
Jaunde
Republika Środkowoafrykańska Prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej
Przynależność polityczna Ruch na rzecz Rozwoju Społecznego Czarnej Afryki
Okres urzędowania od 21 września 1979
do 1 września 1981
Poprzednik Jean-Bédel Bokassa (Jako Cesarz)
Następca André Kolingba
Republika Środkowoafrykańska Prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej
Przynależność polityczna Ruch na rzecz Rozwoju Społecznego Czarnej Afryki
Okres urzędowania od 14 sierpnia 1960
do 1 stycznia 1966
Poprzednik urząd utworzony
Następca Jean-Bédel Bokassa

David Dacko (ur. 24 marca 1930 r. w Bouchia w prefekturze Lobaye, zm. 20 listopada 2003 r. w Jaunde w Kamerunie) – polityk środkowoafrykański, pierwszy prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej.

Dacko był działaczem Ruchu Rozwoju Społecznego Czarnej Afryki (MESAN). W 1959 roku został premierem autonomicznej, a 12 grudnia 1960 roku prezydentem niepodległej Republiki Środkowoafrykańskiej. Od 1964 roku jego rząd zmagał się ze stagnacją gospodarczą oraz kryzysem związanym z naruszaniem granic państwa przez ruchy partyzanckie z sąsiednich państw - lumumbistów z Konga (Zairu) oraz przez Sudańską Armię Ludowo-Wyzwoleńczą. Początkowo prowadził politykę profrancuską z czego zrezygnował po narastającym kryzysie państwa a także żądaniach swojej partii. Po zerwaniu bliższych relacji z Francją zwrócił się po pomoc do Chin[1]. 1 stycznia 1966 roku został obalony przez pułkownika Jeana-Bédela Bokassę, który 17 września 1976 roku mianował go osobistym doradcą. 21 września 1979 roku powrócił do władzy w wyniku zamachu stanu wspieranego przez Francję. W marcu 1981 roku wygrał sfałszowane wybory prezydenckie, a 1 września tego samego roku został obalony przez André Kolingbę. Trzykrotnie (w 1992, 1993 i 1999 roku) startował w wyborach prezydenckich. Kiedy w 2003 r. François Bozizé obalił Ange-Félixa Patassé'a i objął urząd prezydenta, Dacko wziął udział w Dialogu Narodowym rozpoczętym 9 września, jednak już 27 września doznał ataku astmy. Został przetransportowany do szpitala w stolicy Kamerunu, Jaunde, gdzie zmarł 20 listopada o godzinie 20.00. 13 grudnia został pochowany niedaleko swojej rezydencji w Mokinda.

Przypisy

  1. Titley, Brian (1997), Dark Age: The Political Odyssey of Emperor Bokassa, Montreal: McGill-Queen's University Press, ISBN 0-7735-1602-6, s. 25