David Steel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Steel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1938
Kirkcaldy
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Edynburski
Partia Liberalni Demokraci
Odznaczenia
Order Ostu (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (Rycerz-komandor - cywilny)

David Martin Scott Steel, baron Steel of Aikwood (ur. 31 marca 1938 w Kirkcaldy[1]) – brytyjski i szkocki polityk, lider Partii Liberalnej (1976–1988), długoletni deputowany do Izby Gmin, par dożywotni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako najstarsze spośród pięciorga dzieci duchownego Kościoła Szkocji. Wychowywał się w Szkocji oraz w Kenii. Kształcił się w Dumbarton Academy, James Gillespies Boys' School w Edynburgu, Prince of Wales School w Nairobi i George Watson's College. Następnie studiował m.in. prawo na Uniwersytecie Edynburskim[1].

W czasie studiów dołączył do szkockiego oddziału Partii Liberalnej, organizował kampanię wyborczą Jo Grimonda, krajowego lidera tego ugrupowania. Został zatrudniony w partyjnych strukturach jako asystent sekretarza generalnego[1].

W 1964 bez powodzenia wystartował do Izby Gmin w okręgu wyborczym Roxburgh, Selkirk and Peebles[2]. Mandat posła uzyskał w 1965, wygrywając w tym samym okręgu wybory uzupełniające przeprowadzone po śmierci konserwatysty Charlesa Donaldsona[1]. Skutecznie ubiegał się o reelekcję w ośmiu kolejnych wyborach, zasiadając w niższej izbie brytyjskiego parlamentu do 1997. Od 1983 reprezentował okręg wyborczy Tweeddale, Ettrick and Lauderdale[2][3].

W latach 1966–1969 kierował organizacją Anti-Apartheid Movement. Od 1965 pełnił kierownicze funkcje w Partii Liberalnej. Był m.in. rzecznikiem odpowiedzialnym za sprawy zatrudnienia i za sprawy zagraniczne, zaś w 1970 został wskazany jako nowy Chief Whip ugrupowania. W 1976, po rezygnacji Jeremy’ego Thorpe’a, objął funkcję lidera Partii Liberalnej. W 1981 nawiązał współpracę z powstałą w wyniku rozłamu u laburzystów Partią Socjaldemokratyczną[1]. W 1988 doszło do zjednoczenia obu ugrupowań w formację Liberalnych Demokratów, którymi tymczasowo przez kilka miesięcy kierował wraz z Bobem Maclennanem z SDP[4].

W 1997 nie ubiegał się o poselską reelekcję. Otrzymał tytuł barona i jako par dożywotni zasiadł w Izbie Lordów[2]. W latach 1999–2003 był jednocześnie posłem do Parlamentu Szkockiego I kadencji, pełniąc w nim funkcję przewodniczącego (Presiding Officer)[1].

Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego, odznaczony również Orderem Ostu[2].

Przypisy

  1. a b c d e f Graham Watson, Robert Ingham: David Steel (Lord Steel). liberalhistory.org.uk. [dostęp 2016-05-12].
  2. a b c d Lord Steel of Aikwood (ang.). parliament.uk. [dostęp 2016-05-11].
  3. Mr David Steel (ang.). hansard.millbanksystems.com. [dostęp 2016-05-11].
  4. Leaders of the United Kingdom (ang.). zarate.eu. [dostęp 2016-05-11].