Dawid Abrahamowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawid Abrahamowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1839
Targowica Polna
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1926
Lwów
Minister ds. Galicji
Okres od 1907
do 1909
Odznaczenia
Komandor Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry)

Dawid Abrahamowicz[1] (ur. 30 czerwca 1839 w Targowicy Polnej, zm. 24 grudnia 1926 we Lwowie) – polski konserwatywny polityk i działacz społeczny; związany z ugrupowaniem podolaków. Podolski ziemianin pochodzenia ormiańskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Gimnazjum ukończył w Stanisławowie. Studiował we Francji i Niemczech. Był prezesem rady powiatowej we Lwowie, wiceprezesem Galicyjskiego Towarzystwa Rolniczego, prezesem Towarzystwa Gospodarczego i kuratorem szkoły rolniczej w Dublanach. Wydawał i redagował Czasopismo Ekonomiczno-Rolnicze i Rolnika.

Odznaczony austriacką wielką wstęgą Orderu Korony Żelaznej i komandorią Orderu Leopolda[4].

Fundator Bursy Abrahamowiczów we Lwowie – zakładu szkolno-wychowawczego dla niezamożnej młodzieży (przeznaczył na ten cel, a także na zakup dzieł sztuki dla odbudowanego Zamku Królewskiego na Wawelu cały swój majątek). W budynku bursy Abrahamowiczów w nocy z 3 na 4 lipca 1941 hitlerowcy więzili profesorów lwowskich przed ich rozstrzelaniem na pobliskich Wzgórzach Wuleckich.

Rezydował w swym majątku w Siemianówce. Dzieci nie miał. Dawid Abrahamowicz został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jego bratem był Adolf Abrahamowicz, a kuzynem Eugeniusz Abrahamowicz[5].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Z uwagi na fizyczność (piskliwy głos, brak zarostu, otyłość) Abrahamowicza Wojciech Dzieduszycki w jego obecności rozpoczął kiedyś swoje przemówienie słowami Piękne Panie, Szanowni Panowie i Ty, Dawidzie Abrahamowiczu![6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czasem w gazetach wzmiankowany jako Dudio Abrahamowicz → zob. Poseł Daszyński agituje za strajkiem masowym. „Kurjer Stanisławowski”. 1077, s. 1, 13 maja 1906.
  2. Odznaczenia jubileuszowe. „Echo Przemyskie”, s. 1, Nr 97 z 4 grudnia 1898. 
  3. Tadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919 roku, Poznań 1920, s. 288.
  4. Andrzej Krzysztof Kunert (red.): Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik Biograficzny. T. 1 (A-D). Warszawa: Wyd. Sejmowe, 1998, s. 32.
  5. Nagły zgon posła. „Nowości Illustrowane”. 3, s. 2-3, 14 stycznia 1905. 
  6. Ryszard Sadaj: Kto był kim w Galicji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]