Di-Per-Te

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Di-Per-Te (ang. DPT, Di-Per-Te) – skojarzona szczepionka przeciwko błonicy (Diphtheria) powodowanej przez maczugowca błonicy (Corynebacterium diphtheriae), krztuścowi (Pertussis) wywoływanemu przez Bordetella pertussis i tężcowi (Tetanus) wywoływanemu przez laseczkę tężca (Clostridium tetani). Jej składowe to:

  • anatoksyna błonicza
  • zabite, otoczkowe bakterie Bordetella pertussis
  • anatoksyna tężcowa

W przypadku przeciwwskazań do podania szczepionki pełnokomórkowej można stosować szczepionkę zawierającą acelularne (bezkomórkowe) antygeny krztuśca - DTPa.

Szczepionkę DPT opatentowano w 1949[1]. Szczepionka pozbawiona składowej krztuścowej nosi nazwę DiTe (diphtheria-tetanus)[2]. Istnieje również skojarzona 5-składnikowa szczepionka DTPa-IPV-Hib (chroniąca dodatkowo przed polio i grypą). Jej bezpieczeństwo było obiektem badań[3]. Podanie wspomnianej szczepionki nie zwiększa ryzyka wystąpienia padaczki w pierwszych latach życia. W dniu podania pierwszej i drugiej dawki DTPa-IPV-Hib (w 3. i 5. miesiącu życia) zaobserwowano częstsze występowanie drgawek gorączkowych, jednak ryzyko ich wystąpienia było bardzo małe (mniej niż 1 na 25 tys. przypadków)[4].

W badaniach nie znaleziono związku między zawartym w szczepionce DTP tiomersalem a autyzmem[2][5][6]. W 1993 badano silne reakcje organizmu po podaniu szczepionki DPT u 60 dzieci. U 32 wystąpiły tylko napady drgawkowe, u tylko 14 epizody hipotoniczno-hiporeaktywne (HHE – Hypotonic-Hyporesponsive Episode); u pozostałych dzieci stwierdzono gorączkę, nieutulony płacz (związany z bolesnym dla dziecka wkłuciem) lub nieutulony płacz z drgawkami. Dzieci, u których wystąpiły drgawki miały już podobne przypadki w rodzinie. Zaobserwowane drgawki były podobne do drgawek gorączkowych. Nie stwierdzono związku między toksyną tężcową zawartą w szczepionce a powikłaniami po szczepieniach u badanych dzieci[7].

Przypisy

  1. Vaccine Timeline. Immunization Action Coalition, 30 grudnia 2016. [dostęp 28 czerwca 2017].
  2. a b Anne M. Hurley, Mina Tadrous & Elizabeth S. Miller. Thimerosal-Containing Vaccines and Autism: A Review of Recent Epidemiologic Studies. „The Journal of Pediatric Pharmacology and Therapeutics”. 15 (3), 2010. 
  3. Elwira Sieniawska. Szczepionki i szczepienia. „Biuletyn Lubelskiej Okręgowej Izby Lekarskiej”. 7–8, s. 36-37, 2013. 
  4. Sun Y, Christensen J, Hviid A, Li J, Vedsted P, Olsen J, Vestergaard M. Risk of febrile seizures and epilepsy after vaccination with diphtheria, tetanus, acellular pertussis, inactivated poliovirus, and Haemophilus influenzae type b. „JAMA”. 307, s. 823–831, 2012. 
  5. Hershel Jick, M.D. & James A. Kaye. Autism and DPT Vaccination in the United Kingdom. „The New England Journal of Medicine”. 350, s. 2722-2723, 2004. 
  6. Miller E., Exposure to thimerosal-containing vaccines in UK children and autism, Immunization Safety Review Committee Meeting 9 of the Institute of Medicine, Washington, D.C. , 9 lutego 2004.
  7. Blumberg DA, Lewis K, Mink CM, Christenson PD, Chatfield P, Cherry JD. Severe reactions associated with diphtheria-tetanus-pertussis vaccine: detailed study of children with seizures, hypotonic-hyporesponsive episodes, high fevers, and persistent crying. „Pediatrics”. 91 (6), s. 1158-65, 1993. 

Zobacz też[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.