Dom Konwertytów w Braniewie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Konwertytów
Pałacyk Potockiego
Obiekt zabytkowy nr rej. B/8 z 28.09.1953 r.[1]
Ilustracja
Dom konwertytów w Braniewie, rok 2015
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Miejscowość Braniewo
Adres ul. Botaniczna 11
Rozpoczęcie budowy 1718
Ukończenie budowy 1719/1722
Zniszczono 1945
Odbudowano 1972–1975
Położenie na mapie Braniewa
Mapa konturowa Braniewa, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dom KonwertytówPałacyk Potockiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Dom KonwertytówPałacyk Potockiego”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Dom KonwertytówPałacyk Potockiego”
Położenie na mapie powiatu braniewskiego
Mapa konturowa powiatu braniewskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dom KonwertytówPałacyk Potockiego”
Ziemia54°22′49,8″N 19°49′36,6″E/54,380500 19,826833

Dom Konwertytów (potocznie nazywany "pałacykiem Potockiego") znajduje się w Braniewie przy ulicy Botanicznej 11. Obecnie w części budynku działa Centrum Rozwoju Regionalnego w Braniewie-Inkubator Przedsiębiorczości[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dom konwertytów przed renowacją, rok 2010

Fundatorem barokowego[3] domu konwertytów był biskup warmiński, Teodor Potocki[4].

Lokalizację obrano w pobliżu kościoła św. Katarzyny oraz zamku biskupiego, jednak już poza obrębem dawnych murów miejskich i fosą; w otoczeniu parku należącego do zamku biskupiego. Zamieszkali w nim konwertyci, którzy z powodu zmiany religii emigrowali z Królestwa Prus na Warmię. Rozpoczęcie budowy nastąpiło w 1718 roku. Cztery lata później biskup ustanowił fundację, która miała zapewniać stałe źródło utrzymania obiektu. Następnie patronat nad fundacją przejęło biskupstwo. Po 1772, po I rozbiorze Polski, roku dom konwertytów zamieniono na katolicki przytułek dla starców. W 1923 roku w zrujnowanym pod koniec XIX wieku budynku przeprowadzono pilne prace remontowe, zmieniając jego funkcję na dom dla ubogich. Zbombardowany przez lotnictwo sowieckie w lutym 1945 roku po wojnie stał opuszczony w ruinie. Pierwsze prace remontowo-zabezpieczające rozpoczęto w 1965. Budynek został odbudowany w latach 1972–1975 i w styczniu 1976 roku utworzono tu siedzibę biblioteki miejskiej. Od 16 lipca 1992 roku budynek był własnością Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej. 7 października 2002 roku utworzono w nim Międzynarodowe Centrum Edukacyjne w Braniewie – zamiejscowy ośrodek dydaktyczny Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie[5], kształcący na kierunkach: europeistyka, stosunki międzynarodowe, pedagogika, handel zagraniczny, filologia rosyjska i angielska. Działalność ta zakończyła się w 2009 roku z powodu braku chętnych w roku akademickim 2008/2009. W latach 2012–2015 nowy właściciel obiektu, wraz z Fundacją OLIMP, przeprowadził prace remontowo-adaptacyjne z przeznaczeniem na utworzenie Inkubatora Przedsiębiorczości oraz Kliniki Jednego Dnia[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Achremczyk Stanisław, Sztorc Alojzy: "Braniewo". Olsztyn - Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, 1995. – s. 162.
  • Chorostian Bogusława: "Braniewo: z dziejów miasta i powiatu" / red. Jerzy Chojnowski [et al.]. – Olsztyn : Pojezierze, 1973, s. 134.
  • "Dom konwertytów w Braniewie 1718–2015"/ pod red. Jagody Semków. - Braniewo, 2015.
  • "Katalog zabytków sztuki. T. 2: Województwo elbląskie. Braniewo, Frombork, Orneta i okolice." Z. 1: tekst / pod red. Mariana Arszyńskiego i Mariana Kutznera. - Warszawa : Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 1980, s. 27–29.