Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Braniewie
bazylika mniejsza, kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg B/39 z 14.12.1957 r.[1]
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie
Państwo  Polska
Miejscowość Braniewo
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Katarzyny w Braniewie
Wezwanie św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Położenie na mapie Braniewa
Mapa lokalizacyjna Braniewa
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Braniewie
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Braniewie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie
Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Braniewie
Ziemia 54°22′51,50″N 19°49′28,23″E/54,380972 19,824508

Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewiebazylika mniejsza w Braniewie. Jej patronką jest św. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu.

Historia[edytuj]

Wnętrze bazyliki

Kościół wybudowany został w miejscu wcześniejszego, drewnianego kościoła. Prace nad prezbiterium rozpoczęto w 1343 lub 1346 r., a w 1350 roku przystąpiono do budowy nawy. Początkowo kościół miał mieć kształt pseudobazyliki, jednak w 1367 roku koncepcję tę zmieniono na rzecz układu halowego. W roku 1381 kościół był już przykryty dachem i miał przeszklone okna. Wieżę wybudowano po 1420 roku, a w 1425 pojawił się zegar na wieży. Sklepienie rozpięto w 1442 roku. Pożar z 1480 spowodował niewielkie zniszczenia usuwane do końca stulecia, gdy zmieniono szczyt korpusu. W 1536 podwyższona została wieża, a prace wykonał mistrz Mikołaj z Ornety. Budowniczym kościoła halowego był Heinrich Penkune, a po nim Godiko Hamm, a po 1381 roku mistrzowie Berndt i Jan. Zbudowany wtedy kościół ma sporo cech wskazujących na związek z kościołem św. Bartłomieja w Demmin na Pomorzu[2].

W 1500 roku z fundacji biskupa Łukasza Watzenrode obok prezbiterium zbudowano murowaną emporę muzyczną. Nagrobna płyta biskupa Pawła Legendorfa (zm. 1467), ufundowana w 1494 roku przez biskupa Watzenrode, obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. W kaplicy Ostatniej Wieczerzy znajdował się późnogotycki poliptyk w typie ołtarzy antwerpskich. Z kolei w kaplicy Matki Boskiej znajdował się malowany tryptyk z 1485 roku, ufundowany przez kanonika Tomasza Wernera.

Kościół został przebudowany w stylu neogotyckim w latach 1855-1859, gdy m.in. dodano schodkowy szczyt. Na początku 1945 roku gotycka wieża kościelna została wysadzona w powietrze przez wojska niemieckie, w wyniku czego zniszczeniu uległa większość kościoła wraz ze sklepieniami. Ocalała tylko strona południowa i połowa strony północnej, chór wschodni i jeden filar (z dziesięciu). Kościół pozostawał w ruinie aż do roku 1979. Wtedy to, dzięki nowemu proboszczowi ks. Tadeszowi Brandysowi, rozpoczęła się odbudowa z ruin zabytkowego kościoła. Pierwszą mszę św. w murach odbudowanego kościoła ks. Brandys odprawił podczas pasterki w stanie wojennym, w 1981 roku. Konsekracja kościoła nastąpiła w 1986[3]. W 2001 kościół św. Katarzyny w Braniewie podniesiono do rangi bazyliki mniejszej[4].

Galeria zdjęć[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy